თემურ ზოიძე

თემურ ზოიძე ილიაუნისა და ონლაინგამოცემა On.ge-ს საერთო ჟურნალისტური პროექტის, „რჩეულის“ პირველი ნაკადის სტიპენდიატია.
პროექტი იმ სტუდენტებისთვისაა გამიზნული, რომლებსაც ჟურნალისტიკაში პრაქტიკული ცოდნისა და გამოცდილების დაგროვება და ამ სფეროში გამოცდილ ადამიანებთან ექვსთვიანი თანამშრომლობა სურთ.

თემური იხსენებს, როგორ გადაწყვიტა, პროექტის მონაწილეთა ასარჩევად გამოცხადებულ კონკურსში მიეღო მონაწილეობა.
„ახალ გამოწვევებს ყოველთვის მეტისმეტი სიფრთხილით ვეკიდები და მგონია, რომ ჩემი შესაძლებლობები არასდროსაა საკმარისი. ამავე მიზეზით, როცა მეოთხე კურსზე „რჩეულის“ შესახებ გავიგე, მიუხედავად იმისა, რომ ამ პროექტით დავინტერესდი, მონაწილეობის მიღებას ვერ ვბედავდი. საბოლოოდ, მაინც გადავდგი ეს ნაბიჯი და მიღებული გამოცდილება დამეხმარა იმის უკეთ გააზრებაში, რომ საკუთარ თავს ხშირად საჭიროზე მეტ დაბრკოლებას ვუქმნიდი ისევე, როგორც სხვა ბევრი სტუდენტი, რომელიც ცხოვრების პირისპირ პირველად აღმოჩნდება მარტო“.

თემური ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის სოციოლოგიის ფაკულტეტის კურსდამთავრებულია. პროექტის დასრულების მერე მან On.ge-ში კულტურის მიმართულებით განაგრძო ჟურნალისტად მუშაობა, სულ ცოტა ხნის წინ კი სწორედ „რჩეულის“ პროექტის თანარედაქტორი გახდა. ამის შესახებ ის აღნიშნავს: „ეს ამბავი მთელი ამ განვლილი გზის საუკეთესო დაგვირგვინებაა, რადგან ახლა მე ვეცდები რედაქტორის ამპლუაში დავეხმარო სხვა სტუდენტებს, თარგმანისა და ჟურნალისტიკის სამყაროში საკუთარი თავი რომ აღმოაჩინონ“.

„რჩეულის“ პროექტში სტუდენტთა ახალი ნაკადის მისაღებად კონკურსი ახლაც მიმდინარეობს. დაინტერესების შემთხვევაში ილიაუნელებს მასში ჩართვა 10 ნოემბრამდე შეუძლიათ.

ვრცლად კონკურსის შესახებ: https://cutt.ly/CgWZGHr

 

Share Button

ანა შუბლაძე

ბედნიერი ვარ, რომ ერასმუს + პროგრამის ერთ-ერთი გამარჯვებული ვარ. 2019 წლის აგვისტოდან დეკემბრის ჩათვლით ვიმყოფებოდი გაცვლითი პროგრამით კოპენჰაგენში, დანიაში და ვსწავლობდი (UCC) University college Copenhagen-ში სოციალური განათლების ფაკულტეტზე (Social education). როგორც დანიაში გავიგე, მე ერთადერთი ქართველი ვიყავი, რომელიც ამ ფაკულტეტზე სწავლობდა, ეს კი ორმაგად საპასუხისმგებლო და ამავე დროს ძალიან სასიამოვნოც იყო.

მიუხედავად იმისა, რომ ვცდილობ ვიყო აქტიური მოქალაქე და ბავშვობიდან ჩართული ვარ სხვადასხვა შემეცნებით და საგანმანათლებლო პროექტში, რომლის ფარგლებშიც არაერთხელ გამიმარჯვია და წავსულვარ საზღვარგარეთ მოკლევადიანი დაფინანსებული პროექტებით, ვერც ერთი მათგანი ვერ შეედრება იმ გამოცდილებას, ცოდნასა და დაგროვებულ ემოციებს, რაც დანიაში სწავლის პერიოდში მივიღე.

საზღვარგარეთ უნივერსიტეტში სწავლამ და უცხო გარემოში დიდხანს ცხოვრებამ ძალიან დამოუკიდებელ და უფრო მეტად ძლიერ პიროვნებად მაქცია. უპირველესად აღვნიშნავ, რომ საუნივერსიტეტო გარემო, დამოკიდებულებები და ურთიერთობები, თუნდაც ლექტორებსა და სტუდენტებს შორის სრულიად განსხვავებულია, არ ხარ დაძაბული და არ გეშინია შეცდომების დაშვება, რადგან ხვდები, რომ it’s ok not to be perfect. რაც მთავარია, ამ ყველაფერს თვითონ ლექტორები გასწავლიან, ყველა თანაბარ პოზიციაშია და ძალიან მეგობრული გარემო გხვდება. ლექტორები იმდენად უშუალოები არიან, რომ არათუ არ ერიდებიან თბილი დღეების ,,შენარჩუნების’’ მიზნით უფეხსაცმლოდ ლექციის ჩატარებას, არამედ სახლშიც გვეპატიჟებიან ნამდვილ დანიურ საუზმეზე, რაც უდავოდ უგემრიელესი იყო . ყველა იმ ცხოვრებისეული გამოცდილების გარდა, რაც ამ თვეების მანძილზე დამიგროვდა, აუცილებლად აღვნიშნავ სკანდინავიური და კერძოდ, დანიის სწავლების მეთოდებისგან მიღებულ ცოდნასაც. მათ განსხვავებული სწავლების სისტემა აქვთ, ყველაფერი დამოკიდებულია რეალურ გამოცდილებებზე და სავალდებულო სტაჟირებებზე. თეორიული ცოდნის გარდა პრაქტიკას ენიჭება ძალიან დიდი მნიშვნელობა. მეც რამდენიმე ბაღში, სკოლამდელ დაწესებულებასა და სკოლაშიც მომიწია სტაჟირებების გავლა, არაჩვეულებრივი გამოცდილება იყო. მიუხედავად ენობრივი ბარიერისა, შევძელით და საკუთარ თავზე გამოვცადეთ, როგორია ურთიერთობისა და ინტერაქციის წარმართვა. ამას გარდა, ბუნებასთან კავშირს აქცევენ დიდ მნიშვნელობას და მიუხედავად ამინდისა, სუფთა ჰაერზე და ბუნებაშიც გვქონდა ლექციები, ნაცვლად მოსაწყენი აუდიტორიებისა, რომლებიც არც თუ ისე მოსაწყენი იყო (სასრიალო გვქონდა კლასში დამონტაჟებული); ბუნებაში უფრო გონებაგახსნილი ხდები და უფრო კრეატიული, გამოვცადე როგორია თამაშით სწავლება, რაც მათ ბაღიდან ჩანერგილი აქვთ. მთელი სემესტრის განმავლობაში არც ერთი დღე არ ყოფილა ერთფეროვანი, ყოველი დღე დატვირთული მქონდა, ამიტომ მიჭირს მოკლედ ჩავტიო სათქმელი. ვიტყვი იმასაც, რომ დროის უკეთ განაწილებაშიც ძალიან მეხმარებოდა იქ ყოფნა, რადგან ყოველდღიური ლექციების, სამეცადინოს და 15-გვერდიანი თეზისების წერის მიუხედავად, არ გამომიტოვებია არც ერთი გასართობი ღონისძიება, წვეულებები, მუზეუმები თუ სხვადასხვა ადგილის აღმოჩენა, სპექტაკლშიც კი მივიღე მონაწილეობა (ჩემივე კურსის ფარგლებში) და ამასთანავე, ვიყავი მოხალისე უნივერსიტეტის ყოველწლიური გრანდიოზული ფესტივალის, რაც კიდევ ერთი დიდი ემოციური დღე იყო. იმასაც ვიტყვი, რომ აგვისტოში ერთადერთ თბილ დღეს ყინულივით ბალტიის ზღვაში ცურვაზეც არ მითქვამს უარი, არასდროს დამავიწყდება ის ემოციებიც. სტუდენტური ცხოვრება სრულიად განსხვავებული იყო, უნივერსიტეტის სპეციალური გუნდი ზრუნავდა უფრო გამრავალფეროვნებაზე და ბევრ აქტივობასაც გვთავაზობდნენ, იქნებოდა ეს გასვლითი სახის თუ სხვა.
ზღაპრული კოპენჰაგენის-ველოსიპედების ქალაქისა და უმეგობრულესი ლექტორების შესახებ ჩემი საყვარელი ისტორია უნდა მოვყვე, რომელიც სწავლის დაწყებიდან 1 კვირაში გადამხდა თავს. რამდენადაც გასაკვირი არ უნდა იყოს, ველოსიპედის ტარება არ ვიცოდი (ახლა ვისწავლე), იქ კი ყველა ტრანსპორტზე უფრო პრივილეგირებული ველოსიპედია და ჩვენმა ლექტორმაც ველოტური შემოგვთავაზა ქალაქის დასათვალიერებლად, როცა ვთქვი, რომ არ ვიცოდი ტარება, ყველას გაუკვირდა, იყო შემოთავაზებები რომ 2 დღეში მასწავლიდნენ და ა. შ., მაგრამ საბოლოოდ ასეთი საყვარელი გამოსავალი შემომთავაზეს – ჩემი ლექტორი თავის ველოსიპედს წინ მიამაგრებდა სპეციალურ ,,ყუთს’’, რომელშიც ბავშვებს სვამენ ხოლმე და დიახ, იმ ,,ყუთში’’ მოკალათებული მე დავსეირნობდი ლექტორთან ერთად, თითქოს წარმოუდგენელია ამხელა ლექტორი კაცის მხრიდან, მაგრამ ასეა, ყველაფერს აკეთებდნენ განათლებასთან ერთად მეგობრული გარემოს შესაქმნელად, რაც მოტივაციას უფრო მეტად გაძლევს. ბოლოს კი, რა თქმა უნდა, გამოსამშვიდობებელი Julehygge-ც მოგვიწყეს ტრადიციული დანიური საშობაო ტკბილეულ-სასმელითურთ.

ძალიან ბევრი დაუვიწყარი რამ მახსენდება ჩემი ჯადოსნური თავგადასავლიდან, მაგრამ საბოლოოდ ერთ რამეს ვიტყოდი, რომ არასდროს არაფერმა დაგაბრკოლოთ და ეს გამოცდილება აუცილებლად შეიძინეთ. გზა კოპენჰაგენამდე სირთულეებით იყო სავსე, თურქეთში ვიზიტიც კი მოგვიწია. რთულია სრულიად უცხო ხალხში და უცხო კულტურაში, ასევე სრულიად ინტერნაციონალურ კურსზე ყოფნა, უამრავი პრობლემა იჩენს თავს, პირადად მე მრავლად მქონდა, მაგრამ ყველაფერი დაძლევადი და გადალახვადია, შეიძლება თმაში ჭაღარებიც გაგიჩნდეთ მაგრამ მთავარი ისაა, რომ ახლა ის ცუდი მომენტებიც კი კარგად მახსენდება, რადგან უფრო გამაძლიერეს და გამზარდეს, როგორც პიროვნება.

Share Button

მარიამ დოთიაშვილი

მე ვარ მარიამ დოთიაშვილი, ერასმუს+ გაცვლითი პროგრამის ფარგლებში ამჟამად ვიმყოფები შვედეთში, ქალაქ უფსალაში. ერთი სემესტრის განმავლობაში ვისწავლი განათლების მეცნიერებების სამაგისტრო პროგრამაზე უფსალას უნივერსიტეტში, რომელიც სკანდინავიის უძველესი უნივერსიტეტია და ევროპის ტოპ 50 საუკეთესო უნივერსიტეტს შორისაა.

დავამთავრე ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის სოციალურ მეცნიერებათა საბაკალავრო პროგრამა. სწავლის პერიოდში ერთი სემესტრის განმავლობაში ერასმუს+ პროგრამით სასწავლებლად წავედი კოპენჰაგენში, სადაც ვსწავლობდი განათლების სოციოლოგიის ფაკულტეტზე. კოპენჰაგენში ძალიან საინტერესო საგნები მქონდა სკანდინავიურ სასკოლო განათლების სისტემაზე და პარალელურად რამდენიმე კვირის განმავლობაში ერთ-ერთ საჯარო სკოლაში მასწავლებლის ასისტენტობაც შევითავსე, რათა პრაქტიკულად დავკვირვებოდი და მონაწილეობა მიმეღო სასწავლო პროცესში. კოპენჰაგენში სწავლამ და ცხოვრებამ შეცვალა ჩემი შეხედულებები, ინტერესები, სამომავლო პერსპექტივები და მაშინ გადავწყვიტე, რომ მაგისტრატურას აუცილებლად განათლების მეცნიერებების მიმართულებით გავივლიდი.

კოპენჰაგენში სწავლის პერიოდში შვედეთის რამდენიმე ქალაქი მოვინახულე, მაგრამ ვერ მოვასწარი სტოკჰოლმის დათვალიერება და გულდაწყვეტილი დავბრუნდი დანიაში. არ ვიცოდი, კიდევ თუ მექნებოდა შვედეთში ჩამოსვლის შესაძლებლობა. მაშინ ვერც კი წარმოვიდგენდი, რომ ზუსტად ორი წლის შემდეგ, შემოდგომის სემესტრში სასწავლებლად შვედეთში ჩამოვიდოდი.
ჯერჯერობით თითქმის ორი თვეა, რაც შვედეთში ჩამოვედი და უფსალას სტუდენტური ცხოვრების თანამონაწილე გავხდი, ვიყიდე ველოსიპედი, რადგან უფსალაში ველოსიპედი ყველაზე სწრაფი და კომფორტული ტრანსპორტია. უფსალაში სტუდენტური ჯგუფები ე. წ. „ნეიშენებია“, რომელშიც სტუდენტები წევრიანდებიან, ამ ,,ნეიშენებში“ კვირის განმავლობაში სხვადასხვა აქტივობა ხორციელდება; ჯერჯერობით მხოლოდ იოგის, ხატვისა და ლაშქრობის აქტივობებში ვარ ჩართული.

ჩემი მობილობა განხორციელდა 2020-2021 წლის შემოდგომის სემესტრში. თავდაპირველად, როდესაც გავიგე, რომ ერასმუს + კონკურსში გავიმარჯვე და სრული დაფინანსება მოვიპოვე უფსალას უნივერსიტეტში სასწავლებლად, მაშინ საქართველოში სრული კარანტინი იყო გამოცხადებული, სახლიდან ცხრა საათის შემდეგ გასვლაც კი აკრძალული იყო და შვედეთში წამოსვლა არარეალურად მეჩვენებოდა, მაგრამ არასდროს დამიკარგავს იმედი და დარწმუნებული ვიყავი, რომ რაიმე გზას მაინც გამოვნახავდი და გამოვფრინდებოდი. წინასწარ არაფერი დამიგეგმავს, უბრალოდ მივყვებოდი მიმღები უნივერსიტეტის რეკომენდაციებს და დავჯავშნე ვიზიტი შვედეთში მიგრაციის სააგენტოში, დავჯავშნე ოთახი სტუდენტურ საცხოვრებელში და შევავსე სასწავლო ხელშეკრულება და ბოლოს უკვე ივლისში ვიყიდე ბილეთი. საკმაოდ რთული ეტაპი იყო ბილეთების შეძენა, პირველი ბილეთი ავიაკომპანიამ გამიუქმა და ამიტომ ახალი ბილეთი შევიძინე, რომლის მიხედვითაც, იმაზე უფრო ადრე უნდა გამოვფრენილიყავი ვიდრე დაგეგმილი მქონდა. ბილეთის ყიდვიდან ერთ კვირაში უკვე შვედეთში ვიყავი.
გამიმართლა და სხვა სტუდენტებისგან განსხვავებით, ჩემი ლექციები ჩვეულ რეჟიმში ტარდება აუდიტორიაში. როგორც ვიცი, სტუდენტების გარკვეულ ნაწილს ყველა ლექცია ონლაინ უტარდება და ჯერ არცერთხელ არ ჩატარებიათ ლექცია აუდიტორიაში. კორონა ვირუსთან დაკავშირებულმა რეგულაციებმა ხელი ვერ შემიშალა და ერთ-ერთი კურსის ფარგლებში, სამი კვირის განმავლობაში დავდიოდი სკოლაში და ვატარებდი კვლევას ჩემი ფინალური ნაშრომისთვის.

შვედეთში ჩემი გამოფრენა დიდი რისკი იყო, მაგრამ არცერთი წამით არ მიფიქრია, რომ ვირუსი შემაჩერებდა და ჩემი ოცნების უნივერსიტეტში სწავლაზე უარს ვიტყოდი. გავრისკე, მაინც ჩამოვედი და ძალიან ბედნიერი ვარ ჩემი გადაწყვეტილებით.

მთელი გულით ვისურვებდი, რომ ყველა სტუდენტს ჰქონდეს შესაძლებლობა, თუნდაც მხოლოდ ერთხელ მაინც ისწავლოს რომელიმე სხვა ქვეყანაში და იყოს ერასმუსელი. ერასმუსის პროგრამაში მონაწილეობის დროს აკადემიურ ცოდნასთან ერთად იღებ იმ არაფორმალურ გამოცდილებას, რომლის მიღებაც შეუძლებელია საკუთარ ქვეყანაში. გაცვლით პროგრამებში მონაწილეობა პირველ რიგში დამეხმარა საკუთარი თავის უკეთ გაცნობაში. გავხდი უფრო მეტად დამოუკიდებელი და ძლიერი პიროვნება. საზღვარგარეთ სწავლა და ცხოვრება, ბევრ გამოწვევასთან არის დაკავშირებული, ყოველდღიურ გამოწვევებთან, რომელიც გვაძლიერებს და უფრო მეტად დამოუკიდებელ პიროვნებებად გვაყალიბებს.

ერასმუსის პროგრამაში მონაწილეობა ხშირად ნიშნავს კომფორტის ზონის დატოვებას, რადგან გიწევს ახალ კულტურასთან, ახალ ადამიანებთან და განსხვავებულ ყოველდღიურობასთან „შეგუება“, ჩვენი ცხოვრების საუკეთესო ცვლილებები კი მხოლოდ მაშინ იწყება, როდესაც კომფორტის ზონას ვტოვებთ. ერასმუსის პროგრამები დამეხმარა აღმომეჩინა ჩემი ახალი ინტერესები, შემეძინა მეგობრები მსოფლიოს სხვადასხვა ქვეყნიდან, გავცნობოდი უცხო კულტურას, განვვითარებულიყავი როგორც პიროვნულად, ისე კარიერულად და მიმეღო ცხოვრებისეული გამოცდილებები.

ყველა სტუდენტს ვურჩევდი, რომ აუცილებლად მიიღონ მონაწილეობა ერასმუსის პროგრამაში. საკუთარ ქვეყანაში როგორი წარმატებული სტუდენტიც არ უნდა იყო, ვერანაირად ვერ მიიღებ იმ არაფორმალურ და ფორმალურ ცოდნასა და გამოცდილებას, რასაც ერასმუსი გაძლევს. ყველას ვუსურვებ იმ პირველი ბედნიერების და ცოტა შიშის გამოცდას, როდესაც სრულიად უცხო ქვეყნის უცხო ქალაქში, ასევე უცხო ოთახის კარს აღებ, შედიხარ შენი უზარმაზარი ჩანთით და იაზრებ, რომ ეს ის ადგილია, სადაც მომდევნო ხუთი თვე უნდა იცხოვრო და ჯადოსნური, დაუვიწყარი მოგონებები უნდა დააგროვო. ორი თვის წინ ჩემთვის უცნობი ქალაქი და ოთახი ძალიან ნაცნობი და საყვარელი გახდა, მალევე გაქრა პირველი შიშიც და დარჩა ბედნიერების გრძნობა.

Share Button

მარიამ ხარებავა

ჩემი ცხოვრების მნიშვნელოვან და გარდამტეხ ეტაპად მიმაჩნია ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტში გატარებული 6 წელი. ბაკალავრი სოციოლოგიის მმართულებით დავხურე, ხოლო მაინორად საფრანგეთისმცოდნეობა მქონდა არჩეული. აქვე აღვნიშნავ, რომ ფრანგული ენის სწავლა მხოლოდ მეორე კურსიდან დავიწყე და Erasmus+ გაცვლითი პროგრამების გაცნობის შემდგომ, მიზნად დავისახე საფრანგეთის უნივერსიტეტში სწავლის გაგრძელება.

ვიცოდი, რომ ეს ადვილი არ იქნებოდა და გარკვეულ დროსა და დიდ შრომას მოითხოვდა. თუმცა მიხარია, რომ ჩემს ცხოვრებაში ბევრი ძვირფასი ადამიანი არსებობს, განსაკუთრებით დედა, რომელსაც თავიდანვე სჯეროდა ჩემი და უზომოდ დიდ მოტივაციას მაძლევდა. შემდგომ მაგისტრატურაში კვლავ ილიაუნში ჩავაბარე უკვე გამოყენებითი უცხო ენებისა და საერთაშორისო მოლაპარაკების ფაკულტეტზე, სადაც მთავარ ენად ფრანგული მქონდა არჩეული. ძალიან გამიხარდა, როცა გავიგე, რომ Erasmus+ გამოცხადებული კონკურსის სიაში მონპელიეს პოლ ვალერის უნივერსიტეტიც შედიოდა, რადგან ეს უნივერსიტეტიც მსგავს ფაკულტეტს გვთავაზობდა. ასევე მინდა აღვნიშნო, რომ ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორის, მზაღო დოხტურიშვილის თანადგომისა და გულშემატკივრობის გარეშე აღნიშნულის განხორციელებას ვერ შევძლებდი.

მონპელიეში ჩასვლის პირველი ეტაპი ძალიან რთული აღმოჩნდა. ვიცოდი, რომ ჩემს ცხოვრებაში დიდი ცვლილებების ეტაპი იწყებოდა და არ უნდა შემშინებოდა, თუმცა მაინც რთულია მოერგო საზოგადოებას, რომლის ნაწილიც არ ხარ. მქონდა გაუცხოების მომენტი. მახსოვს, პირველივე ლექციაზე ყველაზე უკან დავჯექი, რათა ნაკლებად ვყოფილიყავი შესამჩნევი. ყველაფერს ვაკვირდებოდი, მათ ცალკე აღებულ სოციუმად ვთვლიდი, თუმცა ეს დიდხანს არ გაგრძელებულა. ნელ-ნელა მათ დავუახლოვდი, ეს ალბათ იმის დამსახურება იყო, რომ ლექტორი ხშირად გვაძლევდა პრაქტიკულ და ჯგუფურ სამუშაოებს, შესაბამისად, მომიწია მათთან უფრო ხშირი კომუნიკაცია და დაახლოებაც. ბოლოს, როდესაც კარაოკე ბარში მე და ჩემი ფრანგი მეგობარი სცენაზე ვიდექით მოგებული პრიზით ხელში, მაშინ გავიაზრე, რომ აღარ ვიყავი ,,კულისებში მყოფი უცხო დამკვირვებელი” და რომ უკვე მათი ნაწილი ვიყავი. ამის გაანალიზება ძალიან ბევრს ნიშნავს. მაშინვე გავიაზრე, რომ ყველა ის კომპლექსი, რომელიც მონპელიეში ჩასვლისას მქონდა, გაქრა. რთულია ცხოვრების სტილის შეცვლა, ოჯახის, მეგობრების დატოვება და ახალ გარემოსთან შეგუება, თუმცა აღნიშნული საოცრად დიდ ცხოვრებისეულ გამოცდილებას გაძლევს.

ჩემთვის საუკეთესო და გამორჩეული მომენტები ერასმუსის ერთ-ერთ ჯგუფთან ESN Montpellier-სთან ასოცირდება. მათთან ერთად ვიყავი რამდენიმე დღით პარიზში, ისინი კვირაში რამდენჯერმე გეგმავდნენ ბევრ აქტივობას. ეს ჯგუფი ბევრად მომწონდა, რადგან ჩემნაირი უცხოელი სტუდენტი იქ ბევრი იყო და მათთან ერთად თავს კომფორტულად ვგრძნობდი. გავიცანი უამრავი სტუდენტი და შევიძინე ბევრი მეგობარი. დავაგროვე საუკეთესო მოგონებები, რომელთა გახსენებაც ცხოვრების ბოლომდე ღიმილს მომგვრის.

ამჟამად ვიმყოფები კვლავ საფრანგეთში – გრენობლის ალპების უნივერსიტეტში და ვსწავლობ მაგისტრატურაზე სოციოლოგიის მიმართულებით. რომ არა Erasmus+ გაცვლითი პროგრამა, ვერ შევძლებდი უკვე შემდგომში დამოუკიდებლად ჩამებარებინა გრენობლის უნივერსიტეტში. რომ არა ეს გაცვლითი პროგრამა, ვერ ვიქნებოდი ასეთი თავდაჯერებული და კიდევ უფრო მოტივირებული. ყველა იმ სტუდენტს, რომელიც ფიქრობს ერასმუსის გაცვლითი პროგრამით საზღვარგარეთ წასვლას, ვურჩევ, რომ არ იყოყმანონ. არ შეეშინდეთ გამოწვევების. მე, საბედნიეროდ, ჩემს დაქალთან ერთად გავატარე ეს პერიოდი და უფრო გამიმარტივდა გარკვეული კომპლექსებისა და დაბრკოლებების გადალახვა, თუმცა მარტოც შეძლებთ. მთავარია მიზანი და მონდომება. ამას გირჩევდათ 6 წლის წინ მარიამი, რომელმაც სულ ცოტა ხნის წინ ჩააბარა ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტში და მიზნად დაისახა ფრანგულის სწავლა და საზღვარგარეთ სწავლის გაგრძელება და დღეს უკვე ამას გიდასტურებთ მარიამი, რომელიც იმყოფება გრენობლში და გარწმუნებთ, რომ არ არსებობს დაბრკოლება, რომლის გადალახვაც შესაძლებელი არ იქნება.

Share Button

მარიამ მაზანიშვილი

აღნიშნულ უნივერსიტეტში სწავლის სურვილი პირველად საკმაოდ დიდი ხნის წინ გამიჩნდა, თუმცა ერასმუსის კონკურსში მეორე კურსზე მონაწილეობისას მის ნაცვლად ირლანდიის უნივერსიტეტში ამირჩიეს, რაც, რა თქმა უნდა, ერთგვარი წარმატება იყო, თუმცა მთლად ის არა, რაც მე მინდოდა, ამიტომ მასზე უარი განვაცხადე და კიდევ ერთხელ გამოვიწვიე საკუთარი თავი მომავალი წლის ერასმუსის კონკურსში, გამოცდილებამიღებულმა უკეთეს შედეგს მივაღწიე და მოვხვდი უფსალას უნივერსიტეტში.

საქართველოსა და შვედეთის საკმაოდ განსხვავებული კულტურებიდან გამომდინარე ერთ-ერთი ყველაზე დიდი გამოწვევა სწორედ შვედური კულტურის შესწავლა და მასთან დაახლოება იყო. რაც მოიცავდა უნივერსიტეტში შვედ ლექტორებთან და სტუდენტებთან სწორ კომუნიკაციას, მუშაობას სხვადასხვა წარმომავლობის, კულტურის მქონე სტუდენტებისგან შემდგარ გუნდში, ასევე ყოველდღიურ ცხოვრებაში ,,რუმმეითებთან“ და სხვებთან ურთიერთობას.

გასაკვირიც კია, რამდენი რამის აღმოჩენა შეგიძლია შენს თავში მაშინ, როდესაც უცხო ქვეყანაში მხოლოდ საკუთარი თავის იმედად ხარ და სხვადასხვა გამოწვევასაც მარტო უმკლავდები. აღნიშნული კონკურსის ფარგლებში სწორედ ასეთი სახის გამოცდილებაა ყველაზე მნიშვნელოვანი.

ერთ-ერთ საინტერესო გამოცდილებად შეიძლება ჩაითვალოს ის, რომ შვედეთში ყოფნის პერიოდში პირველად ვცადე სოლომოგზაურობა. რაც, ვფიქრობ, ყველაზე თამამი ნაბიჯი იყო ჩემს ცხოვრებაში და დღეს ამაყად ვამბობ, რომ მარტო ვიმყოფებოდი 6 ქვეყანაში. ასევე შვედეთში ჩასვლისთანავე გადავწყვიტე შემესწავლა ველოსიპედის ტარება (რისიც მანამდე ძალიან მეშინოდა), შევიძინე ჩემი პირველი ველოსიპედი, რომელიც მალევე ჩემს განუყრელ მეგობრად იქცა. ეს ორი გამოცდილება ერთად იქცა ერთგვარ სიმბოლად იმისა, რომ საკუთარ შიშებთან გამკლავება შემეძლო, ხოლო მათი გადალახვის შემდეგ კი უდიდესი სიამოვნების მიღება შეიძლებოდა.

ჩემი რჩევაც სწორედ ესაა – სიახლეების შიშმა უკან არ უნდა დაგხიოთ. ვიცი, როგორი ამაღელვებელია კონკურსის მიმდინარეობის პერიოდი, ერთი შეხედვით, როგორი საშიში შეიძლება ჩანდეს მთელი ეს პროცესი, კონკურსში გამარჯვება, ვიზის აღება და სრულიად უცხო ქვეყანაში გადასვლა, თუმცა მიღებული გამოცდილება ამ ყველაფრად ნამდვილად ღირს.

Share Button

მაკა ჯგერენაია

მაკა ჯგერენაია, ბიზნესის სკოლა. Erasmus+ გაცვლითი პროგრამის ფარგლებში ვიმყოფებოდი უნგრეთში, Dunaújváros-ის უნივერსიტეტში, ერთი სემესტრის განმავლობაში, მეოთხე კურსზე (აწ უკვე კურსდამთავრებული).
მაღალი აკადემიური მოსწრების სტუდენტი ხარ და გეშინია, რომ საზღვარგარეთ სწავლის პერიოდში შენი რეიტინგი მკვეთრად გაუარესდება? უცხო ენაზე საუბრის გამოცდილების ნაკლებობა გაქვს და თვლი, რომ შენი დონე არადამაკმაყოფილებელია? მარტოს არასოდეს გიმოგზაურია და წარმოუდგენლად გეჩვენება ევროპულ ცხოვრებასთან ადაპტაცია?
ეს ის მიზეზებია, რომლებიც ყველაზე ხშირად მესმის და რომელთა გამოც მე სამი წელი ვიყოყმანე, მიმეღო თუ არა პროგრამაში მონაწილეობა. და თუ შენც იმავე დილემის წინაშე დგახარ დღეს, უბრალოდ მინდა გითხრა, რომ საუკეთესო შესაძლებლობას უშვებ ხელიდან.

მე ვსწავლობდი და ვცხოვრობდი გარემოში სადაც დაახლოებით 30 ქვეყნიდან იყვნენ წარმოდგენილი სტუდენტები, რომლებსაც ერთმანეთისგან აბსოლუტურად განსხვავებული კულტურა, რელიგია და შეხედულებები ჰქონდათ, თუმცა ამას არასდროს მოუხდენია ზეგავლენა მათ ურთიერთდამოკიდებულებაზე.

ჩვენ ერთად ვიმოგზაურეთ 7 ქვეყანაში. ტყეში, კოცონის ირგვლივ ვმღეროდით სიმღერებს მშობლიურ ენაზე. ვამზადებდით ნაციონალურ კერძებს მდინარის პირას. ვესწრებოდით ადგილობრივ ფესტივალებს, ბალებს, მასკარადებს. მღვიმეში რუკის გარეშე შესულები ერთად ვეძებდით გამოსაღწევ გზას. ზოოპარკში, ეგზოტიკური ცხოველებით ხელში დავდევდით ჩვენს შეშინებულ მეგობრებს. ვეჯიბრებოდით ცურვაში, ცეკვაში, სიმღერაში, ბილიარდის თამაშში… ერთმანეთს ვეხმარებოდით ჯგუფური პრეზენტაციების მომზადებაში. ვსაუბრობდით ჩვენი ქვეყნის წესებსა და ტრადიციებზე, მათ მსგავსებასა თუ განმასხვავებელ თავისებურებებზე.

და რაც ყველაზე მთავარია, უმაღლესი რეიტინგით დავხურე სემესტრი. ენის დონე მკვეთრად გავიუმჯობესე. შევიძინე ახალი მეგობრები, რომლებსაც Georgia-ს ხსენებაზე მხოლოდ ამერიკის შტატი აღარ გაახსენდებათ და რომლებიც დღეს უკვე ოცნებობენ საქართველოში ჩამოსვლაზე. ფეხით შემოვიარე ევროპის უდიდესი მუზეუმები, შენობა-ნაგებობები, პარკები, ისტორიული ადგილები. და მე გიყვები მხოლოდ ნაწილს ჩემი თავგადასავლებით და ემოციებით სავსე, დაუვიწყარი თვეებიდან. ყველაფერი გააკეთე იმისთვის, რომ ეს გამოსცადო, მომავალო ერასმუსელო. უბრალოდ გვერდზე გადადე ყველა შიში თუ ეჭვი და დაიწყე ჩემოდნის ჩალაგება!

Share Button

ნესტან ქარენაშვილი

ძლივს ისეთ ქვეყანაში მივდივარ, სადაც მშობლიური ენა ინგლისურია – გავიფიქრე და გავაგრძელე ვიზის აპლიკაციის შევსება, თუმცა ჩემი ფიქრები რიგით შოტლანდიელს რომ გაეგო, ჩაიცინებდა და ალბათ თავსაც გააქნევდა. ამ საკითხს სულ მალე მივუბრუნდები, მანამდე კი…

ნესტან ქარენაშვილი – ბიზნესის სკოლის მაგისტრატურის საფეხურის სტუდენტი, რომლის უპირობო მიზანი იყო პროგრამა – ერასმუს+ში მონაწილეობის მიღება. ჯერ კიდევ ბაკალავრიატიდან მოყოლებული, ერასმუსის პირველივე ღონისძიებამ დამარწმუნა, ეს გაცვლითი პროგრამა სტუდენტებისთვის უდიდეს შესაძლებლობებს იძლეოდა და მისი ხელიდან გაშვება საკუთარი თავისა და ქვეყნის წინაშე დანაშაულის ტოლფასი იქნებოდა.
ხოდა მეც შევუდექი მუშაობას – გავიცანი ბავშვები, რომლებიც უკვე ნამყოფები იყვნენ ერასმუს+ პროგრამით სხვადასხვა ქვეყანაში, მომწონდა მათი თავგადასავლების მოსმენა. ამიტომ მომინდა მეც გამეზიარებინა ჩემნაირი მოტივირებული სტუდენტებისთვის უცხოური გამოცდილება. საგულდაგულოდ დავიწყე ინფორმაციის მოძიება, მოთხოვნილი დოკუმენტების შეგროვება და ერთ დღესაც მივხვდი – დრო იყო მტვრიანი ჩემოდანი გადმომეღო.

პირველად მზიანი ესპანეთის კასტილია-ლა მანჩას უნივერსიტეტში გავატარე ხუთი თვე, ხოლო უკვე მაგისტრატურზე წვიმიან კუნძულზე – დიდ ბრიტანეთს რომ ვეძახით, კონკრეტულად კი, გლაზგოს უნივერსიტეტში. ჩვენში დარჩეს და ისე ხშირადაც არ წვიმს იქ. დღე-ღამის განმავლობაში მზესაც ვიხილავთ, თბილ, თითქოს საცერში გატარებულ წვიმასაც და საღამოს ქარმაც შეიძლება გაგვიფუჭოს ქოლგა. ამიტომაც არის მაღაზიებში ქოლგები კატეგორიებად რომ აქვთ დაყოფილი, მაგალითად, “tough”, “extra tough” – ანუ ვერანაირი ქარი და წვიმა რომ ვერ გააფუჭებს ქოლგას, რაც შოტლანდიაში ძალიან მნიშვნელოვანი და საჭიროა.

გლაზგოს უნივერსიტეტი 1451 წელსაა დაარსებული და მის ძირითად ნაწილს წარმოადგენს ერთი ბუმბერაზი შენობა, რომელსაც მეორე ჰოგვარტს უწოდებენ. გაცვლით სტუდენტებს ვერ იტევს უნივერსიტეტი, ისეთი მოთხოვნაა. ადგილობრივ სტუდენტებზე აღარაფერს ვიტყვი. არა, ერთს ვიტყვი – ადგილობრივების საუბრის გაგება ცოტა რთულია. ხომ გახსოვთ, რომ გავიფიქრე, ინგლისური მათი მშობლიური ენა არის-მეთქი. მეც შოტლანდიელი კაცივით ჩამეცინა, როცა პირველივე დღეს სტუდენტური საცხოვრებლისკენ მისასვლელი გზა ვიკითხე, ოღონდ მე ცრემლებთან ერთად ჩამეცინა. მათი აქცენტი და გამოთქმა სრულიად განსხვავდება სტანდარტულისგან. თავიდან გამიჭირდა, მაგრამ სულ მალე ეგ პრობლემა აღარავის ახსოვდა.

დავრწმუნდი, რომ გულით ვინც მოინდომებს, ვინც არ შეუშინდება მოსაძიებელ დოკუმენტებს, გამოიკვლევს და არ დაიზარებს ინფორმაციის მოძიებას, ის მართლა მიაღწევს მიზანს. თავიდან მეგონა, რომ ჩემთვის რთული და ბევრი პროცედურა იყო გასავლელი, მაგრამ შორიდან მარტივი არაფერია. მით უმეტეს, საქართველოს ერასმუს+ გუნდი ისეთი დამხმარე და მეგობრულია, ყველა კითხვაზე მოგაწვდიან ამომწურავ პასუხს. მე სულ ვგრძნობდი და ძალიან ვაფასებ მათ თანადგომას. და თუ თქვენც მოწადინებულები ხართ, მონაწილეობა მიიღოთ ერასმუს+ პროგრამაში, არ შეეშვათ და არ დაიზაროთ, თქვენი შრომა შედეგს აუცილებლად გამოიღებს.

Share Button

თათია რუსიშვილი

სკოლაში გატარებული წლების დიდი ნაწილი ჩემი მომავლის დაგეგმვაში გავატარე – ყოველ დღეს, სახლიდან სკოლისაკენ მიმავალ და უკან მომავალ გზაზე მეფიქრებოდა იმ დღეზე, როდესაც განათლების მისაღებად სხვა, ჩემთვის აქამდე უცნობ ქვეყანაში წავიდოდი და სრულიად ახალ გარემოში განვაგრძობდი განვითარებას. ეს ფიქრები მიღვივებდნენ შრომისმოყვარეობის უნარსა და ძალას საიმისოდ, რომ ყოველდღიური გამოწვევები დამეძლია და ამით ჩემი ოცნებისაკენ ერთი პატარა ნაბიჯი გადამედგა.

თუმცაღა, განსხვავებით მონდომებისაგან, დანამდვილებით მაკლდა რწმენა იმისა, რომ ეს მოვლენა ჩემი ფუჭი ოცნება კი არა, რეალური, მიღწევადი მიზანი გახლდათ. ცხოვრების სწორედ ამ ეტაპზე აღმოვაჩინე პროგრამა Erasmus+, რომლის ხელშეწყობითაც დღეს ამ წერილს შვედეთიდან, ოფიციალურად უფსალას უნივერსიტეტის სტუდენტის სტატუსით ვწერ. გაცვლითი სემესტრი ჯერ არ ამოწურულა, თუმცა მაინც აშკარაა ის, თუ რამდენად ცვლის პიროვნებას საზღვარგარეთ განათლების მიღების გამოცდილება – აქ მყარდება შენი დამოუკიდებლობა, პასუხისმგებლობის გრძნობა და გადაწყვეტილების მიღების უნარი. აქ სწავლობ გამოწვევების პოზიტიურად აღქმასა და, პრობლემებთან ერთად, მათ დამოუკიდებლად გამკლავებას. აქ ვითარდები როგორც შენი საქმის პროფესიონალი და იზრდები როგორც პიროვნება, ხვდები მსოფლიოს სხვადასხვა წერტილიდან ათობით სტუდენტს და კულტურასთან ერთად მათივე ყოველდღიური ცხოვრების შესახებაც იტყობ შენთვის აქამდე უცნობ ფაქტებს.

აქ დრო მალე გადის – ერთ დღეს აქ ხარ, მეორე დღეს კი შთაბეჭდილებებით სავსე თავგადასავლის ბოლო დღე დგება, თუმცა რაოდენ სწრაფადაც არ უნდა გაიაროს დრომ, გაცვლითი პროგრამის სტუდენტის სტატუსით გატარებული პირველივე დღიდან დანამდვილებით იცი, რომ დაუღალავი შრომა, უამრავი დაღამებული დღე და გათენებული ღამე, ნამდვილად ღირდა ამ გამოცდილების მისაღებად. ამიტომ მინდა ეს მიმართვა ბევრმა სტუდენტმა, აბიტურიენტმა და, რაც მთავარია, სკოლის მოსწავლემ ნახოს. რადგან ისინი, ალბათ ისევე, როგორც მე წლების წინ, გულმოდგინედ ეძებენ ხელშეწყობასა და გზას ამ ცხოვრებისეული ნაბიჯის გადადგმისათვის.
სწორედ მათ გასაგონად ვამბობ, ოცნების რეალობად ქცევა შესაძლებელია, Erasmus+ სწორედ თქვენ მსგავს სტუდენტებს აძლევს საზღვარგარეთ სწავლის შესაძლებლობას!

Share Button

ნიკოლოზ ნათენაძე

პირველ ყოვლისა მინდა აღვნიშნო, რომ სტუდენტისთვის უმნიშვნელოვანესია, თუ რომელ უნივერსიტეტში გააგრძელებს სწავლას სკოლის შემდეგ. მე კი ვთვლი, რომ ნამდვილად სწორი გადაწყვეტილება მივიღე, რომ გავხდი ილიაუნელი.

მიუხედავად იმისა, რომ ჩემი ძირითადი პროფესიული მიმართულება არის ფინანსების სფერო, ილიას სახელმწიფო უნივესიტეტის დახმარებით ძალიან აქტიურად ვარ ჩართული სხვა მრავალფეროვან მიმართულებებშიც, იქნება ეს ტურიზმი, საუნივერსიტეტო განათლების სფერო, მარკეტინგი და სხვ. სწორედ ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი და ამავდროულად რთული ნაბიჯი ჩემთვის იყო Erasmus+-ის გაცვლით პროგრამაში მონაწილეობის მიღება.

განა რა არის იმაზე ამაღელვებელი გრძნობა, როდესაც ერთი შეხედვით სრულიად ჩვეულებრივ დილას იგებ, რომ სწავლას გააგრძელებ ევროპის ერთ-ერთ წამყვან უნივერსიტეტში?! ივსები სიამაყითა და ბედნიერებით და გრძნობ, რომ გიფასდება თავდაუზოგავი შრომა, თუმცა აანალიზებ, რომ უფრო საინტერესო და რთული თავგადასავალი ჯერ კიდევ წინ გაქვს. ეს კი ორმაგად გმატებს მოტივაციას.

მოგეხსენებათ, COVID-19 პანდემიის გამო შეფერხდა ძალიან ბევრი პროექტი თუ საერთაშორისო საკითხი და ჩემთვისაც ერთ-ერთი ურთულესი გადაწყვეტილება იყო გაცვლითი პროგრამით წამოვსულიყავი და პირისპირ დავჯახებოდი იმ გამოწვევებს, რომლებსაც მთელი მსოფლიო ებრძვის. არცთუ ისე იოლი აღმოჩნდა ჩემთვის, ვისწავლო პანდემიის გავრცელების დროს ჩემთვის სრულიად ახალ უნივერსიტეტსა თუ ქვეყანაში. რა თქმა უნდა, მქონდა სირთულეები ავიამიმოსვლის, კომუნიკაციის თუ აკადემიური ურთიერთობის დამყარების თვალსაზრისით, თუმცა, მიუხედავად ამისა, მე გავაკეთე ჩემი მაქსიმუმი და ამჟამად ვიმყოფები ვილნიუსში, ლიეტუვაში და ვთვლი, რომ ამ თითქოს ერთმა პატარა გადაწყვეტილებამ სრულიად ამოატრიალა ჩემი ცხოვრება.

ალბათ კიდევ ბევრი საინტერესო გამოწვევითაა სავსე გაცვლითი პროგრამა, თუმცა შემიძლია ვთქვა, რომ ამ თუნდაც მოკლე დროში ვისწავლე ის, რასაც ვერანაირი სახელმძღვანელოთი, აკადემიური კურსებითა თუ პროექტით ვერ ისწავლი, ეს არის დამოუკიდებლობა. სწორედ Erasmus-ის ფარგლებში ვსწავლობ, ვიცხოვრო დამოუკიდებლად და გავუმკლავდე იმ დაბრკოლებებს, რომელთა გადალახვაშიც აქამდე სხვები მეხმარებოდნენ, იქნება ეს ოჯახი, მეგობრები, საზოგადოება თუ მშობლიური კულტურა. ამავდროულად, მაქვს შესაძლებლობა, გავეცნო უამრავი კულტურის წარმომადგენლებს სხვადასხვა ქვეყნიდან და შევიცნო მათი საზოგადოების უნიკალური ნიშა. უბრალოდ წარმოიდგინეთ, ერთ დღეს ვიღვიძებ და ვცხოვრობ მრავალფეროვან კულტურის ალიანსში, სადაც თავი მოუყრიათ ლიეტუველებს, გერმანელებს, ეგვიპტელებს, ფრანგებს, ინდონეზიელებს, ახალ ზელანდიელებს, ავსტრალიელებს, იაპონელებს, კანადელებს და სხვებს მთელი მსოფლიოდან, რომელთა უცვლელი წევრიც ვარ მე, ერთი ჩვეულებრივი ქართველი სტუდენტი. საოცარია არა?!

აუცილებლად უნდა აღვნიშნო, თუ რაოდენ წინ გადადგმული ნაბიჯია გაცვლითი პროგრამით სასწავლებლად წასვლა კარიერული განვითარების მხრივ. ილიაუნში ფინანსების განხრით ვსწავლობ და შესაბამისად, ვილნიუსის უნივერსიტეტშიც სწავლას ვაგრძელებ ეკონომიკისა და ფინანსური სფეროს კვალდაკვალ. ვთვლი, რომ ევროპული განათლების მიღება ძალიან მნიშვნელოვანია, რაც ერთი მხრივ, ზრდის ჩემზე მოთხოვნას ადგილობრივ თუ საერთაშორისო ბაზარზე და მეორე მხრივ, მაძლევს შესაძლებლობას, განვივითარო აკადემიური განათლების მხარე მოწოდებული მაღალი აკადემიური მოდულების სახით და შევიმეცნო ის საკითხები, რაც დამეხმარება ჩემი წვლილი შევიტანო ჩემი ქვეყნის განვითარებაში. დაბალანსებული განათლება და გამოცდილება კი ადამიანის შესაძლებლობებს მაქსიამლურად ზრდის.

თითოეულ სტუდენტს, რომლებიც დაინტერესებულნი არიან გაცვლითი პროგრამით ან ჯერ ვერ გადაუწყვეტიათ მასში მონაწილეობის მიღება, ვურჩევ, რომ ყოველთვის მზად იყვნენ სიახლისთვის, მიუხედავად სირთულეებისა თუ გამოწვევებისა. არ აქვს მნიშვნელობა, რამდენი ცდა თუ რესურსი დაგჭირდებათ მიზნამდე მისაღწევად, უბრალოდ იცოდეთ, რომ თქვენი შრომა აუცილებლად დაფასდება! აუცილებლად სცადეთ მიიღოთ მონაწილეობა გაცვლით პროგრამაში, რადგან ეს თქვენი პიროვნული თუ სოციალური განვითარების მნიშვნელოვანი გზაა.

ვილნიუსის უნივერსიტეტში ასე ვამბობთ – ,,From here the way leads to stars”. ასე, რომ მივცეთ შესაძლებლობა თითოეულ ნაბიჯს, მოგვიტანოს მნიშვნელოვანი წარმატება.

Share Button

ნინო ნარინდოშვილი

2014-2018 წლებში ვსწავლობდი ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში სამართლის საბაკალავრო პროგრამაზე, შემდეგ კერძო (ბიზნეს) სამართლის სამაგისტრო პროგრამაზე სწავლა განვაგრძე ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტში. ჩაბარებული მაქვს ადვოკატის საკვალიფიკაციო გამოცდა საერთო სპეციალიზაციით. მონაწილეობა მაქვს მიღებული საკონსტიტუციო სასამართლოს რამდენიმე საზაფხულო სკოლაში.

2019-2020 წლის შემოდგომის სემესტრში Erasmus + გაცვლითი პროგრამის ფარგლებში წასული ვიყავი იტალიაში, ფლორენციის უნივერსიტეტში (Degli Studi di Firenze). გაცვლითი პროგრამის ფარგლებში შესაძლებლობა მომეცა, ამერჩია საგნები როგორც კერძო, ისე საერთაშორისო სამართლის მიმართულებით. განსაკუთრებით დასამახსოვრებელი იყო მასპინძელი უნივერსიტეტის სრული პროფესორის, ანტონიო ბულტრინის ლექციები, რომელმაც პრაქტიკული კუთხით დაგვანახვა საერთაშორისო სამართლის საკითხები. მანვე მომცა რეკომენდაცია, რომელშიც აღნიშნულია, რომ ვიყავი სტუდენტების ტოპ 5%-ს შორის. მიღებული ცოდნა მეხმარება მსოფლიოში მიმდინარე პოლიტიკური საკითხების სამართლებრივი კუთხით უკეთ აღქმაში.
გაცვლითი პროგრამის ფარგლებში აქტიურად ვიყავი ჩართული სტუდენტური ორგანიზაციების პროექტებში. მათი საშუალებით შემოვიარე თითქმის მთელი იტალია, დავაგემოვნე ადგილობრივი და უცხოური სამზარეულო, გავიცანი სხვადასხვა ეროვნების სტუდენტები.

გაცვლითი პროგრამებით დაინტერესებულ სტუდენტებს ვურჩევ, არ დაკარგონ დრო, გამოიყენონ ყველა შესაძლებლობა, რათა საზღვარგარეთ მიიღონ ცოდნა. არც ერთი წამით არ იფიქრონ, რომ მათ არ აირჩევენ, უკეთესი ყოველთვის მოიძებნება, მაგრამ იმარჯვებს ის, ვინც მოქმედებს.

დიდი მადლობა ილიაუნის ამ შესაძლებლობის მოცემისათვის და წარმატებები მომავალი გაცვლითი პროგრამების სტუდენტებს.

Share Button