მარიამ ჯომიდავა – დასაქმების ისტორია

მე ვარ მარიამ ჯომიდავა, ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიზნესის, ტექნოლოგიებისა და განათლების ფაკულტეტის მაგისტრი. ვმუშაობ „ზუმერ ჯორჯიაში“ ონლაინგანვადების მომსახურების მენეჯერად.

ჩემი პირველი სამუშაო გამოცდილება ილიაუნის უკავშირდება.

ბაკალავრიატის საფეხურზე სწავლისას აქტიურად ვიყავი ჩართული ილიაუნის დასაქმების ფორუმებში. დღემდე სულ ვამოწმებ მეილებს, რადგან ვიცი, რომ ილიაუნი მუდამ კარგ შესაძლებლობებს გვთავაზობს. მეორე კურსის სტუდენტი ვიყავი, როდესაც სტაჟირებას გავდიოდი ილიაუნის სტუდენტურ დეპარტამენტში. დასაქმების ერთ-ერთ ფორუმზე ორგანიზატორებს საორგანიზაციო საკითხებში ვეხმარებოდი და მაშინ გავესაუბრე ლიბერთი ბანკის წარმომადგენლებს. ეს პირველი გასაუბრება იყო სამსახურთან დაკავშირებით. მომეწონა მათი პირობები. ამას მოჰყვა შერჩევის მეორე ეტაპი, ტრენინგი, ტესტირება და ბოლოს დავსაქმდი გაყიდვების მიმართულებით, შემდეგ კი, ოთხ თვეში, დავწინაურდი კრედიტ-ოფიცრის პოზიციაზე. ძალიან კარგი გარემო დამხვდა ბანკში. მაქსიმალურად ითვალისწინებდნენ, რომ სტუდენტი ვიყავი. გრაფიკი სრულიად მორგებული იყო ჩემზე, არც ანაზღაურება მქონდა ურიგო. ძალიან ბედნიერი ვიყავი, რომ გამოვიყენე ილიაუნის დასაქმების პროგრამის შესაძლებლობა და მოვხვდი გარემოში, სადაც განვითარების, სწავლისა და მუშაობის შეთავსების შესაძლებლობა მომეცა.

სტუდენტებსა და კურსდამთავრებულებს გირჩევთ, აუცილებლად გაეცნოთ ყველა მეილს, თვალი ადევნოთ დასაქმების ფორუმებს. აუცილებლად იპოვით თქვენზე მორგებულ დამსაქმებელს. როდესაც კომპანია მონაწილეობს უნივერსიტეტის დაგეგმილ ფორუმში, ის მზადაა დაასაქმოს სტუდენტი, მზადაა შესთავაზოს მოქნილი გრაფიკი, ამიტომ ეს ძალიან კარგი შესაძლებლობაა სტუდენტისთვის.

Share Button

ლიზა ყარალაშვილი – ახალგაზრდა მეცნიერი

ბავშვობიდან მიყვარდა მეცნიერება. თავიდან თეორიული ფიზიკის მიმართულებით ვაპირებდი სწავლის გაგრძელებას, მაგრამ შემდეგ მოვხვდი National Geographic საქართველოში, სადაც ბიომრავალფეროვნებაზე ვწერდი სტატიებს და ქართველი მკვლევრებისგან ინტერვიუების აღება მიწევდა. მაშინ მივხვდი, რომ ეკოლოგია ცხოველების, ტყე-ღრეში ბოდიალის და მეცნიერების სიყვარულს აერთიანებდა და აქ გადავწყვიტე ჩაბარება.

ზოგადად, ეკოლოგიის სტუდენტის ცხოვრება ალბათ ზუსტად იმავენაირია, როგორიც ყველა სხვა სტუდენტის. თუ კვლევებში ხარ ჩართული, ბევრი მუშაობა გიწევს ლაბორატორიაში და ველზე. ზოგჯერ რთულია მუშაობის და სწავლის შეთავსება, განსაკუთრებით გაზაფხულზე და ზაფხულში, როდესაც ველზე დიდი დროის გატარება გიწევს. საბედნიეროდ, ჩვენი პროფესორები გაგებით გვეკიდებიან და პრობლემებს არ გვიქმნიან.

კავკასიის სიცოცხლის ბარკოდის პროექტი უზარმაზარი პროექტია, რომელიც საქართველოს, გერმანიის და სომხეთის სხვადასხვა კვლევითი ინსტიტუციების თანამშრომლობით მიმდინარეობს. მისი მიზანი კავკასიის, როგორც ბიომრავალფეროვნების მხრივ ძალიან მნიშვნელოვანი რეგიონის, ბიომრავალფეროვნების გენეტიკური მონაცემთა ბაზის შექმნაა. კავკასია ბიომრავალფეროვნების ცხელი წერტილია, ანუ სახეობათა მრავალფეროვნებით გამოირჩევა. გლობალური ბიომრავალფეროვნების კარგვის პერიოდში განსაკუთრებულად მნიშვნელოვანია ასეთი ადგილების კვლევა და დაცვა. ფართომასშტაბიანი გენეტიკური მონაცემთა ბაზის შექმნა, პირველ რიგში, ინფორმაციას მოგვცემს იმის შესახებ, თუ რა სახეობებია გავრცელებული რეგიონში და ასევე გაამარტივებს სამომავლოდ ამ სახეობების მონიტორინგს. გარდა ამისა, ეს პროექტი ითვალისწინებს საქართველოში ბიომრავალფეროვნების კვლევის თანამედროვე ინფრასტრუქტურის მოწყობას, რაც ძალიან მნიშვნელოვანია ქვეყნის სამომავლო სამეცნიერო განვითარებისთვის.

მე CaBOL-ში პირველ კურსზე მოვხვდი, როდესაც საპილოტო პროექტი იწყებოდა. კინტრიშის დაცულ ტერიტორიაზე უნდა შეგვეგროვებინა უხერხემლოების სინჯები და შემდეგ მათ იდენტიფიკაციაზე გვემუშავა. აქტიურად ვიყავი ჩართული ბატონი დავით თარხნიშვილის კურსში და ამავდროულად კარგად ვიცი გერმანული, ამიტომ ბატონმა დავითმა შემომთავაზა პროექტში ჩართვა.

პროექტში ჩემი მოვალეობა 2018 წელს კინტრიშში შეგროვებული უხერხემლოების სინჯების იდენტიფიკაციაა. გარდა ამისა, ვმუშაობ ობობების ტაქსონომიაზე. კინტრიშის სინჯები ჯერ რჩევის პროცესშია, ამიტომ კონკრეტული აღმოჩენები ჯერ არ გვაქვს. სამაგიეროდ, ორი წელია ვმუშაობ პუბლიკაციაზე გერმანელ კოლეგებთან ერთად, რომლებიც საქართველოს ობობებს ეხება. ორი წლის განმავლობაში შევაგროვეთ საკმაოდ დიდი სინჯი მთელი საქართველოდან და დავაბარკოდეთ ისინი. საკმაოდ ბევრი საინტერესო აღმოჩენა გვაქვს – 30-ზე მეტი სახეობა საქართველოდან არაა ცნობილი. ასევე ბევრი სახეობა, დიდი ალბათობით, მეცნიერებისთვის უცნობია, თუმცა ეს ჯერ დადასტურებული არ არის.

ძალიან გამიმართლა, ასეთ ადრეულ ასაკში ამხელა პროექტში რომ მოვხვდი. გარდა იმ უზარმაზარი გამოცდილებისა, რომელიც პროექტში მუშაობისას მივიღე, გავიცანი ძალიან ბევრი საინტერესო ადამიანი, როგორც საქართველოში, ასევე გერმანიაში. ასეთი პროფესიული კონტაქტები (ნეთვორქინგი) ალბათ ყველაზე მნიშვნელოვანია სამომავლო განვითარებისთვის.

გაგზავნილი მაქვს საბუთები ბონის უნივერსიტეტში, ორგანიზმული, ევოლუციური და პალეობიოლოგიის სამაგისტრო პროგრამაზე და ამ ეტაპზე იქ ვაპირებ სწავლის გაგრძელებას. სამომავლოდ დოქტორანტურაზე ჩაბარებას და მეცნიერებაში მუშაობას ვაპირებ, თუმცა კონკრეტულად რა მიმართულებით, ჯერ არ მაქვს გადაწყვეტილი.

Share Button

ერთხელ ერასმუსით – ელენე დვალიშვილი

მე ვარ ელენე დვალიშვილი, ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის საერთაშორისო ურთიერთობების  მიმართულების, სტუდენტი. პოლიტიკითა და ქვეყნების შიდა და საგარეო საკითხებით ბავშვობიდანვე ვიყავი დაინტერესებული, თუმცა განვითარების კუთხით თავი არასდროს შემიზღუდავს. ამიტომაც 18 წლისამ ზუსტად ვიცოდი, რომ ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტი დამეხმარებოდა, რომ განვვითარებულიყავი როგორც აკადემიურად, ასევე პიროვნულად. აქ ჩაბარების შემდეგ ჩემ წინ შესაძლებლობების საკმაოდ ფართო არჩევანი გამოჩნდა, ერთ-ერთი იყო დიდ ბრიტანეთში სწავლის შესაძლებლობა.

გლაზგოს უნივერსიტეტში სწავლამ არა მხოლოდ თეორიული ცოდნა შემძინა, არამედ დამანახა, რომ არ არსებობს დადგენილი ლიმიტი, რომელსაც ადამიანი უნდა დასჯერდეს, ყოველთვის იმაზე დიდი მიზნების მიღწევა შეგიძლია, ვიდრე წარმოგიდგენია. თბილისიდან გამგზავრებისას არცთუ ისე დიდი წარმოდგენა მქონდა ჩემს პროფესიულ მომავალთან დაკავშირებით, ჩემ ირგვლივ არსებული სურათის მხოლოდ მცირე ნაწილს ვხედავდი. ყველაფერი შეიცვალა, როდესაც  უცხო მიწაზე უცხო ადამიანებთან აღმოვჩნდი, რომლებთანაც დიდი საერთო მქონდა – პროფესიის სიყვარული. ისინი ამ სფეროში მსოფლიოში ერთ-ერთი ყველაზე წარმატებული ადამიანები იყვნენ, მე კი მათთან დიალოგი შემეძლო, როგორც მათ ტოლს. ასეთი შესაძლებლობების არსებობამ არა მხოლოდ ჩემს თავში უფრო მეტად დამარწმუნა, არამედ მიმახვედრა, რომ დიდი მიზნების დასახვას ლიმიტი  არ გააჩნია.

ბევრი შეიძლება არ დამეთანხმოს, მაგრამ ერთ-ერთი მსგავსება, რომელიც ილიაუნსა და გლაზგოს უნივერსიტეტს შორის დავინახე, იყო მოწადინებული სტუდენტების აურაცხელი რაოდენობა. ორივე უნივერსიტეტში ყოველი სემინარი არა მხოლოდ ქულის მოსაპოვებლადაა გამიზნული, არამედ სემინარებზე თითოეული სტუდენტი საკუთარ ცოდნასა და გამოცდილებას მთელ აუდიტორიას დიდი სიხარულით უზიარებს. მსგავსი დისკუსიების წყალობით ორივე უნივერსიტეტის სემინარზე მრავალი საინტერესო რჩევა და ფაქტი მომისმენია, რისი საშუალებაც ჩვეულებრივ ლექციებზე არ მექნებოდა. ამ ყველაფერს კი ილიაუნისა და გლაზგოს უნივერსიტეტში თანაკურსელებს უნდა ვუმადლოდე.

მიუხედავად იმისა, რომ სწავლის პერიოდში ბევრი ადამიანი გავიცანი, ჩემთვის ყველაზე მნიშვნელოვანი მაინც იმ ადამიანების გაცნობა იყო, რომლებთან ერთადაც მომიწია ოთხი თვე ცხოვრება. ამ პერიოდში უცხო ქვეყანაში არსებული ყველა სირთულე სწორედ მათთან ერთად გადავლახე, ერთად ვისწავლეთ უამრავი ცხოვრებისეული გაკვეთილი, ამიტომაც უმნიშვნელოვანესია უცხო ქვეყანაში სწავლისას თქვენი მეგზურები სწორად აარჩიოთ.

ჩემი ინტერესი ცენტრალური და აღმოსავლეთ ქვეყნების პოლიტიკისადმი უფრო გაიზარდა, როდესაც შევხვდი ჩემს პროფესორს, რომელიც ცენტრალურ და აღმოსავლეთ ქვეყნების პოლიტიკას ასწავლიდა. დიდი მასალის მიუხედავად, თითოეულ ლექციასა თუ სემინარზე დასწრება ძალიან საინტერესო იყო, ყოველთვის ცდილობდა ჩვენს გამხიარულებას. უამრავი საქმის ფონზე კი ლექტორის მსგავსი დამოკიდებულება საკმაოდ დადებით გავლენას ახდენდა სტუდენტებზე.

დიდ ბრიტანეთში ყოფნისას ყოველი დღე თავგადასავალის ტოლფასია. არცერთი დღე არ გადიოდა ისე, რომ რაღაც ახლის აღმოჩენით განცვიფრებული არ დავრჩენილიყავი. გლაზგოში ყოფნისას უბრალო დღეებიც კი უდიდესი მნიშვნელობის იყო ჩემთვის. ასეთი ჩვეულებრივი დღე იყო, როდესაც ბიბლიოთეკიდან გამოსვლის შემდეგ განსხვავებული გზით გადავწყვიტე სახლამდე ფეხით გამესეირნა. ამასობაში გაწვიმდა და გზა ამებნა. დავიკარგე, თუმცა ერთი წამითაც არ მინერვიულია რადგან ჩემ წინ სრულიად ახალი სამყარო გადაიშალა. ძველებური შენობებიდან ახალი, მაღალი შენობებით სავსე ქუჩაზე მოვხვდი, სადაც მხოლოდ დიდი კომპანიების ფირმები იყო განთავსებული. სახლამდე მისვლაში კი არა მობილური, არამედ შოტლანდიური აქცენტით მოსაუბრე ხალხი დამეხმარა.

უცხო ქვეყანაში სწავლის გაგრძელება გამოწვევებთან და რთული ნაბიჯების გადადგმასთანაა დაკავშირებული, მაგრამ სწორედ ამის შემდეგ შეგეძლებათ თქვენთვის აქამდე წარმოუდგენელი მიზნების მიღწევა.

Share Button

ერთხელ ერასმუსით – ნათია ბენდელიანი

როცა მეუბნებიან, რომ ჩემზე უნდა მოვყვე, არასდროს ვიცი, რა უნდა დავწერო და ვთქვა, უბრალოდ ვიწყებ მოყოლას რაღაც ეპიზოდიდან. მიყვარს გარემო და ადამიანები, რომლებიც გზრდიან და განვითარების შესაძლებლობებს გთავაზობენ. თავს კარგად ვგრძნობ შემოქმედებით გარემოში, სადაც შესაძლებელია თავის გამოხატვა სხვადასხვა გზით, სადაც შეგიძლია შენგან ისწავლონ და შენც ბევრი რამ შეიძინო. ვსწავლობ განათლების ფსიქოლოგიას და მინდა, განათლების სფეროში მეტი კვალიფიკაცია შევიძინო; მაინტერესებს სტუდენტთა (მოზარდთა) განათლების ასპექტები, ეფექტური მეთოდები და სტრატეგიები, რომლებიც  შესაძლებელია უნივერსიტეტმა, და არა მარტო ფორმალურმა გარემომ, შესთავაზოს მათ. ვასწავლი და ვსწავლობ, ვფიქრობ, ეს პროცესი ყველაზე ჯანსაღია, რადგან იცი, რას ითხოვენ შენგან და იმასაც გრძნობ, რისი მოცემა შეუძლიათ შენთვის.

ტარტუს უნივერსიტეტზე ბევრი რამ ვიცოდი, სანამ გაცვლითი პროგრამით წავიდოდი, ის, ვფიქრობ, ქართველ სტუდენტებში ყველაზე პოპულარულია; უნივერსიტეტს ყველასთვის რაღაც აქვს მისაცემი, უპირველესად ის ატმოსფერო, რომელიც  ქალაქში სუფევს, ყველა ქუჩაზე სტუდენტები დადიან; ამ პატარა ქალქში შეგიძლია ხალხს შეხვდე მთელი მსოფლიოდან; თუ ადამიანი გაიცანი, შეუძლებელია, მას ისევ არ გადაეყარო; ცხოვრობ და სწავლობ ინტერნაციონალურ გარემოში, გასწავლიან ადგილობრივი და მოწვეული ლექტორები, ამიტომ შეუძლებელია ფართო სურათი არ დაინახო და თვალსაწიერი არ გაიფართოო.

ჩემთვის მთავარი იყო არა მხოლოდ იმ კურსების კონტენტი, რასაც ვსწავლობდი, არამედ, როგორც მომავალ განათლების ფსიქოლოგს, მაინტერესებდა ლექტორების დამოკიდებულება სტუდენტებისადმი, სწავლების მეთოდები, მიდგომები; ყველა ინდივიდუალურია, თითოეულისგან ბევრი რამის სწავლა შევძელი. ხაზგასმით მინდა აღვნიშნო, რომ შენთვის ემზადებიან, ფიქრობენ, რისი შეთავაზება შეუძლიათ სტუდენტებისთვის, სწავლის პროცესი საინტერესო და პროდუქტიული რომ იყოს.

ძნელია ორი უნივერსიტეტის მსგავსებებზე ისაუბრო, ტარტუს უნივერსიტეტს მრავალწლიანი გამოცდილება აქვს და ის პროგრამები თუ სწავლის მეთოდები, რომელთაც სტუდენტებს სთავაზობს,  ძალიან დახვეწილი და მორგებულია.  ორივეგან სტუდენტების ავტონომიას დიდი ყურადღება ეთმობა, საშუალება გაქვს, იმუშაო საკუთარ თავზე, ხელი მიგიწვდება მდიდარ სამეცნიერო ბაზებზე, რაც განვითარებისა და კვლევითი უნარების ჩამოყალიბებისთვის ძალიან მნიშვნელოვანია.

ხშირად მიწევდა ესტონელ სტუდენტებთან მუშაობა. ვეცადე, სტერეოტიპებს არ ავყოლოდი, არ მინდოდა დაჯერება, რომ ასე ცოტას ლაპარაკობენ, მხოლოდ მაშინ გამოთქვამენ აზრს, თუ ძალიან შეაწუხე. ვისწავლე, როგორ უნდა შევიკავო თავი ემოციებისგან, პრეზენტაციის კეთებას ან პროექტზე მუშაობას რომ ახლავს. მესიჯებზე შეიძლება მხოლოდ 2-3- მარცვლიანი პასუხები გაგცენ.  შემდეგ ეჩვევი და როცა წინადადების ფორმას იღებს და შეიძლება დიალოგიც კი გამოგივიდეთ, ძალიან გიხარია.

ლექტორებში უფრო გამიმართლა, ვიდრე კურსებში; თავიდან ბევრი კურსი ავირჩიე და შემდეგ არჩევანი 7-ზე შევაჩერე, მინდოდა საინტერესო და გამოცდილებით სავსე ყოფილიყო ის ერთი სემესტრი. მიჭირს ერთ კონკრეტულ ლექტორზე საუბარი, ლექციებს მიკითხავდა საერთაშორისო სოციალური მუშაობის სფეროს ექსპერტი ჰოლანდიიდან, ასევე პროექტების მენეჯერი ნიუ-იორკიდან,  პროფესიონალი ესტონელი ლექტორები,  განსაკუთრებულად მრავალფეროვან და საინტერესო ლექციებს თუ სემინარებს გვთავაზობდნენ. ვოლფგანგ ვაგნერი (ავსტრია)– ეს სახელი და გვარი  სულ  მახსოვს და ვცდილობ, გავიგო, ვინ იყო და რამხელა პატივი მერგო, რომ მის ლექციებს დავსწრებოდი; სოციალურ ფსიქოლოგიას მიკითხავდა, თავად  ბევრი თეორიის ავტორი იყო ამ სფეროში, მათ შორის სოციალური რეპრეზენტაციების თეორიისა. თავისი ავსტრიული ინგლისურით სოციალური ფსიქოლოგიის კოსმოსს წარმოგვიდგენდა, სადაც თითო სემინარზე ერთი ვარსკლავის დაჭერას თუ ვახერხებდით. ხუთი წუთი ანათებდა, შემდეგ ისევ გვეკარდებოდა, ვიბნეოდი, მაგრამ შემდეგ ისევ რაღაც ნათდებოდა ორბიტაზე; შესაძლოა მას არ ჰქონდა საუკეთესო სწავლების მეთოდები,  მაგრამ მისი პიროვნება უკვე ბევრს ამბობდა და ვცდილობდი, მის არეალში მოვქცეულიყავი.

დაისახე პრიორიტეტები და გააკეთე შენი მაქსიმუმი.

Share Button

მარიამ შერეშაშვილი – ერთხელ ერასმუსით

ვინც მიცნობს, იცის, მუდმივი გამოწვევები რამდენად არის ჩემი ცხოვრების განუყოფელი ნაწილი. აღქმაზეა დამოკიდებული, რამდენად თეორიული და პრაქტიკული ცოდნის ნაზავით. ამიტომ მივხვდი, რომ  ბიზნესის მიმართულება დღევანდელ შრომის ბაზარზე მოთხოვნად კადრად მაქცევდა. 2015 წელს ილიაუნის ბიზნესის სკოლაში ჩავირიცხე.იმ წუთიდან შეიცვალა ჩემი ცხოვრება. პირველ კურსზე სტიპენდიატი რომ გავხდი, მთელი სამყარო ჩემი მეგონა. ბიზნესის სკოლის მიერ შემოთავაზებული კურსების  თითქმის ყველა მიმართულება მაინტერესებს. შესაბამისად, სტარტაპიდეაზე ფიქრი დავიწყე, რომ ნასწავლი პრაქტიკაში განმეხორციელებინა. ინტერვიუს შემოთავაზებამაც არ დააყოვნა, რამაც დიდი სტიმული მომცა, მივხვდი, რომსწორ გზაზე ვიდექი. ვცდილობ, ცხოვრებაში ნაბიჯები ისე გადავდგა, რომ შესაძლებლობის ხელიდან გაშვება არასდროს ვინანო. პარალელურად განაცხადი გავაკეთე ამსტერდამის გამოყენებითი მეცნიერებების უნივერსიტეტში ბიზნესისა და ეკონომიკის მიმართულებით, რომ საერთაშორისო ბიზნესის გამოცდილების მეტი პრაქტიკა მქონოდა. დადებითმა პასუხმაც არ დააყოვნა. 7 ნოემბერს ამსტერდამის სახელი დავარქვით მე და ჩემმა თანაკურსელებმა, რომ ყოველ წელს აღვნიშნოთ ჩვენი გაცვლითი კურსი. საინტერესო საგნების, SAP პროგრამებისა და სასწავლო მკაცრი რეჟიმის შემდეგ წარმატებით დამთავრე AMSIB-ის სკოლა.

გაცვლითი პროგრამა არ არის მხოლოდ შენი მიმართულების საერთაშორისო დონეზე შესწავლა. ამ დროს  შენს თავთან  მარტო რჩები, გიწევს შიშებისა და დაბრკოლებების გადალახვა, რაც  დამოუკიდებელსა და ძლიერს გხდის. საინტერესოა იმ მეთოდოლოგიისა და მიდგომების შესწავლა, რომელთაცEU-ის წევრი ქვეყნები იყენებენ. SAP არის პროგრამა, რომელსაც ნაიკი და გიგანტი ქვეყნები ნერგავენ ფინანსური ანალიზისას. მათი მიდგომა დღევანდელი ბიზნესბაზრის მოთხოვნა/მიწოდებასა და პრობლემებზეა ორიენტირებული.

ყველაზე დასამახსოვრებელი ადამიანი ISN-ის მთავარი ორგანიზატორი იყო, რომელმაც დაგეგმა ჩვენი ამსტერდამში ჩასვლის ერთკვირიანი დღეები. მეხმარებოდა  სირთულეების დაძლევაში. Super trip-ის 6-დღიანი მოგზაურობის დროს იგი  უკეთ გავიცანი,  ჩვენი საუბრები ფილოსოფიისა და სოცილოგიის დარგში, საერთაშორისო სტანდარტებით განათლების მიღებისა და ბიზნესის მეთოდოლოგიების შესახებ განვითარდა. რაც მთავარია, ვიცი, რომ დღემდე შემიძლია მქონდეს მისი იმედი.

ბანკინგისა და ფინანსური ბაზრების საერთაშორისო ეკონომიკის საგანსა და ლექტორს გამოვარჩევდი. ბატონი რენსენი ნიდერლანდების ეროვნულ ბანკში მუშაობდა და საინტერესო კომპეტენცია/გამოცდილება ჰქონდა მორგებოდა დღევანდელ გამოწვევებსა და პრობლემებს. ქეისები და საგამოცდო საკითხები, რომელთაც იგი გვასწავლიდა, არ იყო მხოლოდ თეორია. მონეტარული, ფისკალური პოლიტიკის ინსტრუმენტების გამოყენებით ჩვენ დღევანდელი თურქეთის ეკონომიკის (სადაც ლირა გაუფასურდა და ინფლაციამ იმატა), ტრამპის ევროკავშირთან ვაჭრობის გზები/მეთოდები და მათი შედეგები უნდა განგვესაზღვრა. ყველაზე ძალიან მომწონდა ევროკავშირის თავისუფალი ვაჭრობის პოლიტიკის შესწავლა და ბრექსიტის გამომწვევი მიზეზების ფუნდამენტური ანალიზის უნარს მის სახელსა და 3–4-საათიან ლექციებს მივაწერდი.

ეცადეთ, იპოვოთ, რისიც გეშინიათ, ფიქრობთ, რომ ვერ გადალახავთ.. თითოეული ნაბიჯი ისე გადადგით, რომ არასდროს ინანოთ შანსის დაკარგვა. „რაც არ გვკლავს, გვაძლიერებსო”, ასე იტყოდა ნიცშე. მერწმუნეთ, ეს ხიდია დამოუკიდებლობასა და სიძლიერეს შორის, რომელზეც თითოეულმა ჩვენგანმა უნდა გაიაროს.

 

Share Button

ლიკა ტვილდიანის ერთხელ ერასმუსით

მე ვარ ლიკა ტვილდიანი, ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის საერთაშორისო ურთიერთობების მაგისტრი. ვთვლი, რომ ეს ერთ-ერთი საუკეთესო გადაწყვეტილება იყო ჩემს ცხოვრებაში, რადგან, გარდა უამრავი მეგობრისა და არაჩვეულებრივ ლექტორებთან სწავლის შესაძლებლობისა, უნივერსიტეტმა მომცა საზღვარგარეთ სწავლის და   როგორც პიროვნულად, ასევე პროფესიულად უფრო მეტად განვითარების საშუალება.

ყოველთვის ძალიან მინდოდა საზღვარგარეთ მეცხოვრა სტუდენტის სტატუსით და ბედნიერი ვარ, რომ ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტისა და ერასმუსის დახმარებით ეს შევძელი. ერთი სემესტრი ვცხოვრობდი და ვსწავლობდი ევროპის ერთ-ერთ არაჩვეულებრივ პატარა  მუსიკალურ ზალცბურგში. ეს ქალაქი ჩემთვის განსაკუთრებული გახდა იმითაც, რომ  მდებარეობს ალპების მთების შუაგულში და ყოველ დილით, როცა ფანჯრიდან ამ მთებს ვუყურებდი, ვაცნობიერებდი, რომ ორი ოცნება ერთად ამიხდა, საზღვარგარეთ სწავლის და ალპურ დასახლებაში ცხოვრებისა.

ერასმუსი დიდი შანსი და გამოცდილებაა თითოეული სტუდენტის ცხოვრებაში, პირადად ჩემთვის ეს იყო როგორც კარიერული, ასევე პიროვნული განვითარების შესაძლებლობა. როდესაც საზღვარგარეთ ცხოვრებას იწყებ, გიწევს რამდენიმე სირთულის გადალახვა, უპირველესად  ესაა ახალ გარემოსა და ადამიანებთან ადაპტაცია, შემდეგ  სწავლების ახალ მიდგომებთან შეგუება.  ზალცბურგის უნივერსიტეტის პოლიტიკის მეცნიერებების სამაგისტრო პროგრამაზე სწავლისას, პოლიტიკის მეცნიერებების რამდენიმე საინტერესო საგანი გავიარე, შევძელი ჩემს სფეროში ცოდნა გამეღრმავებინა, მომესმინა არა მხოლოდ ლექტორების, არამედ სტუდენტების საინტერესო მოსაზრებები და გარკვეული მოვლენები სხვა რეალობიდან დამენახა.

განსხვავებები ევროპულ და ქართულ სწავლების მიდგომებს შორის ნამდვილად არსებობს, თუმცა ვერ ვიტყვი, რომ ჩვენი უნივერსიტეტები მათ განვითარებით ბევრად ჩამორჩება, პირიქით, ვთვლი, რომ აქ მიღებული გამოცდილება დამეხმარა იქაურ სიტუაციასთან მალე შეგუებაში. ლექტორებთან ისეთივე უშუალო ურთიერთობა გაქვს, როგორც ილიაუნიში. ტექნიკურ მხარეს რაც შეეხება: როგორც ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტში გვაქვს ელექტრონული პორტალი (moodle), რომელზეც სტუდენტებს უწევთ  დავალებების ატვირთვა და შეფასებების ნახვა, მსგავსი სერვისი იქაც ხელმისაწვდომი იყო. ამიტომ აქ მიღებული გამოცდილების გამო ეს ჩემთვის სიახლე არ ყოფილა.

ბევრი საინტერესო ადამიანი და ლექტორი გავიცანი იქ სწავლისას, თუმცა მათგან ალბათ ყველაზე მნიშვნელოვანი იყო შეხვედრა იოჰანეს ჰანთან, ევროკომისართან ევროპის სამეზობლო პოლიტიკასა და გაფართოების საკითხებში. ჩემთვის ძალიან საინტერესო  იყო  უშუალოდ მისგან გარკვეული პოლიტიკური შეფასებების მოსმენა ჩვენი ქვეყნის საგარეო კურსის შესახებ, არსებულ მიღწევებსა და მის ევროპულ მომავალზე.

იქ სწავლისას არაერთი საგანი გავიარე,  მათგან ყველაზე საინტერესო იყო მიგრაცია და ნაციონალიზმი ევროპაში. უშუალოდ ადგილზე ვეცნობოდი ევროპაში არსებულ მდგომარეობას, მოსახლეობის დამოკიდებულებას მიგრაციული პროცესების მიმართ და უფრო ადვილად ვაანალიზებდი მიგრაციული პოლიტიკის ცვლილებების მიზეზებს რიგ ქვეყნებში.

სწავლის პერიოდში შევიძინე არაერთი უცხოელი და ქართველი მეგობარი, ვიმოგზაურე ევროპის რამდენიმე ქვეყანაში, რაც უდიდესი და სასიამოვნო გამოცდილება იყო. დღეს, როცა ამ ყველაფერს როგორც წარსულს, ისე ვუყურებ, ვთვლი, რომ ერამუსი ნამდვილად არ არის ერთი წელი შენს ცხოვრებაში,  მთელი ცხოვრებაა ერთ წელიწადში, რადგან, დარწმუნებული ვარ, რომ ეს  გამოცდილება ყოველთვის დიდ გავლენას მოახდენს  ჩემს წინსვლაზე.

დღეს, როცა სტუდენტები მეკითხებიან ამ პროგრამაზე,  მთელი გულით ვეხმარები, ვურჩევ, მაქსიმალურად ბევრ გაცვლით პროგრამაში მიიღონ მონაწილეობა, ერასმუსი კი ერთ-ერთი საუკეთესოა ამ მხრივ და მთავარი რჩევა კი ალბათ ის იქნება, რომ ისწრაფოდნენ განვითარებისკენ.

Share Button

მარიამ ლაღუნდარიძის ერთხელ ერასმუსით

მე ვარ მარიამ ლაღუნდარიძე, ილიაუნის ლიტერატურათმცოდნეობის პროგრამის ბაკალავრი. ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტმა მომცა საშუალება მიმეღო ზოგადი განათლება, ინტერდისციპლინური სწავლების მეთოდებიდან გამომდინარე, შემიძლია ცოდნის დაგროვება ჩემთვის საინტერესო ყველა მიმართულების შესახებ. ლიტერატურული ტექსტების მიღმა ყოველთვის ვცდილობ სოციალური, ისტორიული თუ პოლიტიკური კონტექსტის გააზრებას, რაც თავისთავად მეხმარება არსებული რეალობის უკეთ გაგებაში.

უნივერსიტეტის მიღმა ჩემი საქმიანობა შემოიფარგლება მოხალისეობრივი აქტივობებით. დაინტერესებული ვარ ჟურნალისტიკითა და ზოგადად ქართული მედიით, ამ მხრივ ჩემი ყველზე საინტერესო გამოცდილება იყო მედიის განვითარების ფონდში გავლილი კურსი– ვისწავლე fake news-ების ამოცნობა და დავწერე რამდენიმე სტატია, რუსული პროპაგანდის წინააღმდეგ. გარდა ჟურნალისტიკისა, მაინტერესებს პოლიტიკა. უკანასკნელი წლების მოვლენებიდან გამომდინარე, ვთვლი, რომ სოციალური მოვლენების სწორად წარმართვისთვის აუცილებელია, ახალგაზრდების პოლიტიკაში ჩართულობა. ჩემი, როგორც მოქალაქის, უფლება-მოვალეობების შესახებ ინფორმაციის მიღებაში დამეხმარა ადენაუერის ფონდი, რომლთან თანამშრომლობის შედეგად ნათლად დავინახე, თუ როგორ მუშაობენ ქართული პოლიტიკური სისტემები და როგორ შეიძლება მივაწვდინო ჩემი ხმა მთავრობას.

გარდა საგანმანათლებლო და შემეცნებითი ინტერესებისა, ჩემი ყველაზე დიდი გატაცებაა ლაშქრობა. სქართველოს შემოვლა ოთხი წლის წინ დავიწყე და პირველი გასვლის შემდეგ ბუნებაზე დამოკიდებული გავხდი. ვთვლი, რომ საქართველო მსოფლიოში ერთ-ერთი ყველაზე ლამაზი ქვეყანაა და ყოველი ლაშქრობის შემდეგ მაქვს განცდა, რომ წინ ბევრად უკეთესი გამოცდილება მელის.

გაცვლითი პროგრამის საბუთების შევსების დღიდან სამშობლოში დაბრუნებამდე პერიოდი სავსე იყო სირთულეებითა და გამოწვევებით, რომელთა გადალახვამაც პიროვნულად გამზარდა. თუკი აქამდე მნიშვნელოვანი ნაბიჯის გადადგმისას ან კრიტიკულ სიტუაციაში ყოველთვის სხვა ადამიანების დახმარება მჭირდებოდა, ახლა ყველანაირი პრობლემის დამოუკიდებლად გადაჭრას ვახერხებ. საზღვარგარეთ ცხოვრების ოთხთვიანმა გამოცდილებამ მასწავლა, რომ მთავარია პრობლემის სწორად გააზრება და შედეგს ყოველთვის მარტივად მიაგნებ.

რაც შეეხება აკადემიურ ცოდნას, მოვახერხე ისეთი ლიტერატურული და სამეცნიერო წყაროების მოძიება, რომლებიც ჩემთვის აქამდე ხელმისაწვდომი არ იყო. ლიმერიკის გლუკსმანის ბიბლიოთეკა ევროპაში ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი ბიბლიოთეკაა, რომელიც მკითხველებს ციფრულ მომსახურებას სთავაზობს. სასწავლო სემესტრის დასრულების შემდეგ თითქმის ყოველ დღე ვსარგებლობდი ბიბლიოთეკით და შევაგროვე საინტერსო მასალები, რომელთა გამოყენებასაც საბაკალავრო ნაშრომის დაწერისათვის ვაპირებ.

ილიაუნისა და ლიმერიკის უნივერსიტეტების სწავლების მეთოდებს შორის თითქმის არანაირი განსხვავება არ არის, მეტიც, ორივე უნივერსიტეტი მსგავს მიდგომებს იყენებს. როგორც ჩვენთან, ლიმერიკშიც ლექტორები ორიენტირებულნი იყვნენ ტექსტების სიღრმისეულ გააზრებასა და დისკუსიების საშუალებით გაგებაზე. სხვათაშორის, ორივე უნივერსიტეტი იყენებს ერთსადაიმავე საიტს დავალებების ასატვირთად და შესამოწმებლად. ამიტომაც ჩემთვის ამ მხრივ ინოვაციური არაფერი ყოფილა. უნდა აღინიშნოს, რომ რაღაც ასპექტებში პრიორიტეტს მშობლიურ უნივერსიტეტს მივანიჭებდი, მაგალითად. ვთვლი, რომ სტუდენტების განათლების დონე და დისკუსიების ხარისხი აქ უფრო მაღალია, ვიდრე მასპინძელ უნივერსიტეტში.

განსხვავება ლიმერიკისა და ილიაუნის უნივერსიტეტებს შორის არის ირლანდიის უნივერსიტეტის ინფრასტრუქტურული უპირატესობა – ლექციების შემდეგ შემეძლო სხვადასხვა სპორტული აქტივობებით დაკავება, მაგალითად, ხშირად ვცურავდი და უნივერსიტეტში მისასვლელად ყოველდღე ვიყენებდი ველოსიპედს, რაც იქაური ცხოვრების განუყოფელი ნაწილია.

მსოფლიოში ქართველებზე უფრო სტუმართმოყვარე ხალხი თუ არსებობდ,ა, არ მეგონა. ირლანდიელებმა სტუმართმოყვარეობით ნამდვილად გამაოცეს. ყველაზე საინტერესო ადამიანი, რომელიც სრულიად შემთხვევით ველოსიპედით სეირნობისას გავიცანი, ჩემი მეზობელი მოხუცი ბრაიანი აღმოჩნდა. ბრაიანმა ბევრი რამ იცოდა საქართველოზე და როცა მასთან სტუმრად მივდიოდი, ხშირად ვლაპარაკობდით ირლანდიისა და საქართველოს ისტორიული გამოცდილებების მსგავსება-განსხვავებებზე. მისი მოგზაურობის ისტორიები ჩემთვის ნამდვილად საინტერესო მოსასმენი და ამავდროულად ინსპირაციული იყო.

ყველაზე საინტერესო კურსი, რომელმაც კიდევ უფრო მეტად დამაფიქრა მასწავლების პროფესიის არჩევაზე, ეს იყო „განათლების თანამედროვე გაგება და გააზრება”, კურსის განმავლობაში თითქმის ყოველ კვირას ვუსმენდით განათლების სფეროში დასაქმებულ, წარმატებულ ლექტორებსა და მასწავლებლებს, რომლებიც თავიანთ განათლების ფილოსოფიას გვიზიარებდნენ. განათლების სხვადასხვა თეორეტიკოსის მოსაზრებების გაცნობისა და განათლების სხვადასხვა სისტემაზე მსჯელობის შემდეგ დავრწმუნდი, რომ ეს ის სფეროა, სადაც ჩემს თავს მომავალში ვხედავ.

ყოველთვის როცა ირლანდიაში ყოფნაზე დავფიქრდები, დუბლინში ჩემი მარტო გამგზავრების ისტორია მახსენდება. მიუხედავად იმისა, რომ დუბლინი ჩემი საცხოვრებელი ქალაქიდან საკმაოდ მოშორებით (3 საათის სავალზე) მდებარეობდა, გამოცდების შემდეგ გადავწყვიტე სპექტაკლის სანახავად მარტო წასვლა და ქალაქის დათვალიერება, მაგრამ უამინდობის გამო დუბლინში თავიდან ფეხებამდე სველი ჩავედი, ისეთი საშინელი წვიმა იყო, ტურისტებიც კი არ მოძრაობდნენ, ქალაქის დათვალიერება შეუძლებელი აღმოჩნდა და ამიტომაც მაკდონალდსში გაცნობილ ინტერნაციონალურ ჯგუფს შევუერთდი და მათთან ერთად გავატარე დრო.

საღამოს თეატრის მიგნება ცოტა გამიჭირდა და ქუჩაში მისამართს ვკითხულობდი, მოხუცმა ქალმა გამაჩერა და როცა გაიგო, სად მივდიოდი გამომელაპარაკა, თეატრზე, ხელოვნებასა და წიგნებზე ბევრი ლაპარაკის შემდეგ თავისთან დამპატიჟა. დღემდე არ მჯერა, რომ ასე ქუჩაში გაცნობილ უცხო ადამინს მენდო, შემიფარა, გამათბო და საინტერესო ისტორიებს მომიყვა.

დამშვიდობებისას სამახსოვროდ წიგნი მაჩუქა და ბოლოს თეატრის შენობამდეც მიმაცილა. სწორედ მაშინ ვიგრძენი,რომ დუბლინი, რომლის შესახებაც ჯოისი დაუჯერებელ ამბებს წერდა, თურმე ნამდვილად არსებობს.

არასოდეს იფიქროთ, რომ პროგრამისთვის გათვალისწინებულ მოთხოვნებს არ აკმაყოფილებთ! თუ არ გჯერათ, იცოდეთ, რომ გასაუბრებაზე ინგლისურის B1 დონით გავედი.

Share Button

ნანი წიქარიძე – ერთხელ ერასმუსით

სკოლის ასაკიდანვე ძალიან აქტიური ვიყავი და სულ მინდოდა მესწავლა და მემოგზაურა უცხოეთში. სკოლა ოქროს მედალზე დავამთავრე და სასურველ უნივერსიტეტში,ილიაუნიში ჩავირიცხე. პირველივე კურსიდან გავხდი პრეზიდენტის სტიპენდიატი და შემდეგ მოვიპოვეყველასათვის სანატრელი ერასმუსის სტიპენდიაც. ილიაუნში გატარებულ ნაყოფიერ დაუბედნიერეს სტუდენტურ წლებს დაემატა დაუვიწყარი და თავგადასავლებით სავსე 5-თვიანი პერიოდი, რომელიც დანიაში, UCC-ის უნივერსიტეტში გავატარე.

ჩემმა უნივერსიტეტმა Erasmus +-ის დახმარებით მომცა შესაძლებლობა ბავშობის ოცნება ამეხდინა და სრული დაფინანსებით მესწავლა და მემოგზაურა უცხოეთში. ვფიქრობ, გაწეულმა შრომამ ნაყოფი გამოიღო, ხოლო უცხოეთში გატარებულმა დრომ და შეძენილმა გამოცდილებამ კი დიდი გავლენა მოახდინა ჩემს განვითარებასა და გეგმებზე. საერთაშორისო პროგრამამ სამყარო სხვა თვალით დამანახა, განვვითარდი როგორც პიროვნულად, ასევე პროფესიულად. უცხოეთში გავლილმა პროგრამამ (teacher education) შესაძლებლობა მომცა დავსწრებოდი და უშუალო მონაწილე ვყოფილიყავი კოპენჰაგენში, დანიურ სკოლებში ჩატარებული გაკვეთილებისაც, რომლის დროსაც შევისწავლე უამრავი მეთოდი (the nordic models), რომლებსაც საქართველოში სწავლებისას აუცილებლად გამოვიყენებ, რადგან ჩემს მომავალ პროფესიასთან (teacher, lecturer) მეთოდიკა უშუალოდ არის დაკავშირებული. ყველაზე მეტად სწავლების განსაკუთრებულ სისტემას გამოვარჩევდი, უნივერსიტეტის პროგრამა მთლიანად მორგებულია სტუდენტებზე და უდიდეს როლს თამაშობს პრაქტიკაზე დამყარებული სწავლება.

გარემო თბილი და მეგობრულია, რამდენიმე საგნის მასალებს შორის მსგავსებაც შევნიშნე. როგორც ილიაუნშია სასკოლო პრაქტიკა, ასევეა დანიურ სკოლაში, რაც მეტად გივითარებს პედაგოგიურ უნარ-ჩვევებს.

ვფიქრობ, ყველაზე საინტერესო ადამიანი ჩემი ამერიკელი ლექტორი იყო, რომელიც დანიაში ცხოვრობს და მოღვაწეობს. მას, ისევე, როგორც სხვა ლექტორებს და სტუდენტებს, გავაცანი საქართველო და საშობაო არდადეგების დროს იგი ესტუმრა საქართველოს. ის კიდევ გეგმავს აპრილში საქართველოს ესტუმროს ოჯახის წევრებთან ერთად და მოსანახულებელ სიაში ჩემი უნივერსიტეტი, ილიაუნიც შეიყვანა, რამაც ძალიან გამახარა.

the Nordic Model-კურსმა, რომელიც მთლიანად ორიენტირებულია პრაქტიკულ სწავლებაზე, დამანახა, რომ მხოლოდ თეორიის სწავლა არაფერია, თუ ყველაფერი პრაქტიკულად არ გაითავისე. ვფიქრობ, ჩრდილოეთის ქვეყნების მეთოდები გამორჩეულია და მომავალში აუცილებლად გამოვიყენებ.

ვფიქრობ, როდესაც შრომობ, აუცილებლად ფასდება და თუ გინდა ოცნება აისრულო, ისწავლო, იმოგზაურო და განვითარდე, აუცილებლად უნდა გამოიყენო შანსი, რომელსაც უნივერსიტეტი გაძლევს, და სცადო Erasmus+ ის პროგრამა.

Share Button

გიორგი ქაჯაია – ერთხელ ერასმუსით

მე ვარ გიორგი ქაჯაია, ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის არქიტექტურის მე-4 კურსის სტუდენტი. უნივერსიტეტში ჩაბარებამდე თითქოს წინასწარ ვიცოდი, რომ გაცვლით პროგრამაში მონაწილეობა უნდა მიმეღო და აუცილებლად გამემარჯვა, თუმცა ეს მიზანი საკმაოდ მასშტაბურად და რთულად მეჩვენებოდა. ჯერ კიდევ სკოლის პერიოდში აქტიურად ვმონაწილეობდი სხვადასხვა კონკურსსა და აქტივობაში, რა თქმა უნდა, მსგავსი ტენდენცია გადმომყვა უნივერსიტეტშიც. მონაწილეობა მივიღე უამრავ კონკურსში, აქტივობასა თუ ვორკშოპში, რომლებმაც ჩემი პიროვნული ზრდა და თვალსაწიერის გაფართოება განაპირობა, აგრეთვე საკმაოდ სოლიდური პრიზები მაქვს მოგებული. ამასთანავე გააზრებული მაქვს, თუ რას, რისთვის და როგორ ვაკეთებ. სწორედ ამ ყველაფრის სწორად გააანალიზება და წარმოჩენა გახდა ჩემთვის წარმატების მომტანი ერასმუსის გაცვლით პროგრამაში. ამ ეტაპზე ვცდილობ, რაც შეიძლება მრავალმხრივად განვავითარო ჩემი თავი არქიტექტურის მიმართულებით, რაც სამომავლოდ ქვეყანაში არსებული საკმაოდ ქაოსური გარემოს მოწესრიგების საშუალებას მომცემს. სწორედ ეს არის ერთ-ერთი უსაზღვროდ დიდი მოტივაციისა და მიმართულების მომცემი ჩემთვის– არ მაქვს მიზნად დასახული, ვიყო უბრალოდ არქიტექტორი, რომელიც საპროექტოში დაჯდება და დამკვეთის ნება-სურვილებზე ააგებს პროექტებს, არამედ ჩემი მთავარი მოწოდებაა გავხდე ლიდერი არქიტექტორი, რომელიც უპირველესად სოციუმის ინტერესებს წამოწევს წინა პლანზე და არ იქნება ორიენტირებული კონკრეტული ინდივიდის ნება-სურვილებზე, თუმცა არც ამ უკანასკნელის სწორად განვითარების წინააღმდეგი ვარ.

გაცვლითი პროგრამა ჩემთვის მრავალმხრივ საინტერესო და გარდამტეხი აღმოჩნდა. მისი წყალობით ფასეულობების გამდიდრება და ჩემი შესაძლებლობების კიდევ უფრო ფართო სარბიელზე წარმოჩენის საშუალება მომეცა. დაწყებული უნივერსიტეტის აკადემიური საქმიანობით, აგრეთვე პიროვნული განვითარების კონტექსტშიც ფრიად მრავლისმომცველი აღმოჩნდა ერასმუსის გაცვლითი პროგრამით სწავლა. უფრო კონკრეტულად რომ ვისაუბროთ, გაცვლითი პროგრამის შევსების დროს ჩემთვის მნიშვნელოვანი იყო მომეძიებინა უნივერსიტეტი, რომელიც მომცემდა შესაძლებლობას ჩემ მიერ არქიტექტურაში მონაპოვარი ცოდნის ინტეგრირება მომეხდინა მენეჯმენტურ და ლიდერულ მმართველობაში. სწორედ ასეთი აღმოჩნდა კოდოლანი იანოს უნივერსიტეტი, სადაც ჩემს არქიტექტურის ცოდნას მიეცა საშუალება უფრო ფართო მასშტაბებში განვითარებულიყო, კერძოდ. ვისწავლე. თუ რა უნდა გავითვალისწინო, როდესაც ვქმნი ტურისტებზე მორგებულ შენობა-ნაგებობას, აგრეთვე მქონდა შესაძლებლობა. გავცნობოდი მსოფლიოს წამყვანი კომპანიების სწორი მმართველობისა და მენეჯმენტის მაგალითებს. ვინაიდან და რადგანაც უსაზღვროდ დიდი ინტერესი მაქვს „მდგრადი არქიტექტურისა“’ და „ინკლუზიური დიზაინის’’, ამ მიმართულებითაც მქონდა ცოდნის მიღების საშუალება. უნივერსიტეტში დამატებით არჩეული მქონდა მულტიკულტურული კომუნიკაციების საგანი, რომელიც თითქმის ყველა ქვეყნის სტუდენტს ჰქონდა აღებული, ეს საგანი, ჩემი აზრით, უკეთ დამეხმარა სხვადასხვა წარმომავლობისა და მიდრეკილებების აქტიური სტუდენტები გამეცნო; სხვადასხვა საგნის გავლამ ჩემი, როგორც თეორიული, აგრეთვე პრაქტიკული, ცოდნა გაზარდა.
ბუდაპეშტი ჩემთვის, როგორც მომავალი არქიტექტორისთვის, ფრიად საინტერესო ქალაქი იყო თავისი არქიტექტურითა და ამ არქიტექტურისადმი დამოკიდებულებით, კერძოდ, მათ იდეალურად აქვთ დაცული და შემონახული ქვეყნის წარსული შენობებში, მათი თითოეული შენობა-ნაგებობა ისტორიის უსიტყვოდ მთხრობელია. ისინი ამ ყველაფრის ბრენდინგსა და წარმოჩენას იმდენად მაღალი ხარისხსით ახერხებენ, რომ ტურისტული თვალსაზრისით ერთ-ერთ წამყვანი ქალაქია.. ვფიქრობ, იმავე სურათის მიღება შეგვიძლია საქართველოში და ამის ნათლად დანახვის საშუალება მომცა გაცვლითმა პროგრამამ ბუდაპეშტში.
აქტიური ადამიანი ვარ, ამიტომ ბუდაპეშტში ჩასვლისთანავე მიზნად დავისახე, რაც შეიძლება ბევრი ადამიანი გამეცნო, რადგან ყველა ადამიანი უნიკალურია და ეს მრავალფეროვნება კიდევ უფრო გაამრავალფეროვნებდა ჩემს ინდივიდუალიზმსა და „,მეს“’. ძალიან მიყვარს საუბარი, იდეებისა და ისტორიების გაზიარება, ამიტომ დავდიოდი შეხვედრებსა თუ „ივენთებზე“’, სადაც სხვადასხვა წარმომავლობის ხალხი ერთმანეთს საკუთარ -თავსაზე თუ ქვეყნებზე ესაუბრებოდნენ, სწორედ იქ მომეცა საშუალება წარმომედგინა ჩვენი ქვეყანა და სხვადასხვა ეროვნების ადამიანებისთვის გამეცნო, საკმაოდ ბევრჯერ მოვახერხე ეს და ძალიან ბედნიერი ვიყავი ამითაც. სწორედ ამ შეხვედრების წყალობით გავიცანი საკმაოდ ბევრი წარმატებული ადამიანი, რომლებმაც შემდეგ ჩემი თავის განვითარების სხვადასხვა გზა და პერსპექტივა დამანახეს.
თამამად შემიძლია ვთქვა, რომ გაცვლით პროგრამაზე საკმაოდ ბევრი რამ ვისწავლე, არა მარტო პროფესიული, არამედ პიროვნული თვალსაზრისითაც, რადგან ჩემს გაცვლით პროგრამას დაემთხვა პანდემია. ალბათ ერთ-ერთი დიდი მონაპოვარი ჩემთვის პიროვნული სიძლიერე და უშიშრობაა, რომელიც წარმოდგენითაც კი რთული იქნებოდა, თუმცა რეალობაში იმდენად მარტივად გავართვი თავი უცხო ქვეყანაში სრულიად მარტო ცხოვრებას პანდემიის პარალელურად, რომ საბოლოოდ ჩემი შედეგით მეც გაოცებული და კმაყოფილი ვიყავი. მოკლედ, ეს 4 თვე იყო აკადემიური და პიროვნული განვითარების, უამრავი ახალი კონტაქტის, არქიტექტურაში პროფესიონალიზმის შესაძლებლობების გაანალიზებისა და პიროვნული გადარჩენის პერიოდი.კმაყოფილების დონე ცოდნისა და გამოცდილების მიმართულებით რომ უსაზღვროა, ამას თქმაც არ სჭირდება. თუმცა ამასთან ვფიქრობ, ეს მხოლოდ დასაწყისია, თან ძალიან კარგი დასაწყისი, რომელმაც იდეალურად წარმომიჩინა, რომ ადამიანის შესაძლებლობებს საზღვარი არ აქვს, დღესაც ამ შესაძლებლობების განვითარებით ვარ დაკავებული, წინ კიდევ დიდი და მძლავრი მიზნები მაქვს, რომლებისთვისაც ვიბრძვი და აუცილებლად განვაგრძობ ბრძოლას, ხოლო ერასმუსის გაცვლითი პროგრამა ჩემს კარიერაში მყარად ჩასხმული საძირკველია, რომელზედაც ასევე მყარი და მძლავრი მომავალი უნდა დაშენდეს.

განსხვავებები იმდენად მცირეა ილიაუნსა და ევროპის უნივერსიტეტს შორის, რომ ამაყად შემიძლია ვთქვა: ილიაუნი ნამდვილად ევროპული უნივერსიტეტია, ეს გამოიხატება, როგორც სწავლებით, აგრეთვე საქმიანობითა და აქტივობებით. კერძოდ, ბუდაპეშტის უნივერსიტეტის მთავარი ამოსავალი წერტილი სტუდენტის კრიტიკული აზროვნების განვითარება იყო, არავის აინტერესებდა კონკრეტული წესისა და ნორმის ზეპირად ცოდნა, არამედ ორიენტირებულები იყვნენ კრიტიკული აზროვნებისა და მსჯელობის განვითარებაზე. ლექციები ძირითადად სტუდენტების აზრთა გაზიარებასა და დისკუსიებზე იყო დაფუძნებული, გამოცდებს რაც შეეხება: ძირითადად პროექტები და პრეზენტაციების მომზადებები გვიწევდა, სხვადასხვა საკითხსა და თემას ვირჩევდით და ნასწავლ მასალაზე დაყრდნობით არგუმენტირებულად გვიწევდა ჩვენი აზრის წარმოჩენა და დასაბუთება. ფაქტობრივად ილიაუნშიც მსგავსი მიდგომაა, ჩვენთანაც დიდი ყურადღება ექცევა სტუდენტის ანალიტიკური აზროვნების განვითარებას. ბუდაპეშტში სწავლის დროს რაც ძალიან მომეწონა იყო ერთ-ერთი საგნის ლექტორის მიერ ორგანიზებული ლექციები სასტუმროებში, კერძოდ, მან დაგვათვალიერებინა გამორჩეული სასტუმროები, დეტალურად წარმოაჩინა მათი გეგმარება და ის დეტალები, რომლებიც სტუმრებისთვის მიზიდულობის წერტილად აქცევდა. მსგავსი აქტივობის დროს გვქონდა შესაძლებლობა აღგვექვა თითოეული დეტალი, დაგვესვა შეკითხვები და პასუხები იქვე მიგვეღო პრაქტიკული გამოცდილებით. ვფიქრობ, მსგავსი მიდგომა ილიაუნში მეტ-ნაკლებად გვაკლია, თუმცა მაინც მახსენდება ერთი ლექტორი, რომელმაც თავისი განხორციელებული პროექტები გვაჩვენა და დეტალურად აღგვიწერა მშენებლობის ეტაპები კონცეფციიდან საბოლოო შედეგამდე.

სწავლის დროს შევხვდი სკანდინავიის ქვეყნიდან ბუდაპეშტში ტურისტად ჩამოსულ ერთ ადამიანს, ის დღეს ჩემი მეგობარია. ერთმანეთი Language Exchange Event’-ზე გავიცანით. ჩემი დიდი დაინტერესება მისმა მიღწევებმა და ლიდერულმა საქმიანობებმა განაპირობა. ის ერთ-ერთ კომპანიაში HR მიმართულებით საქმიანობს და ადამიანების დიდი ჯგუფის მმართველია, სწორედ მსგავს მმართველად წარმომიდგენია ჩემი თავი მომავალში, რომ მეყოლება ჩემი გუნდი, რომელთან ერთადაც დიდი ბრძოლით შევცვლით საქართველოში არსებულ ქაოსს არქიტექტურის მიმართულებით. რაც შეეხება ამ კონკრეტულ ადამიანს, ის ყოველთვის მაძლევს რჩევებს, ჩართულია ჩემი პროექტების კრიტიკულ ანალიზსა და ჩემი პიროვნების განვითარებაში. კარგი მეგობრები ვართ, თუმცა მენტორების როლსაც თამამად ვითავსებთ ერთმანეთის ცხოვრებაში.

ვფიქრობ, მომავალში ილიაუნიდან კვლავ წავლენ სტუდენტები ამ უნივერსიტეტში, ჩემი დიდი რეკომენდაცია იქნება, რომ ბალინტ ჰორვატის საგანი/საგნები გაიარონ. უსაზღვროდ დასამახსოვრებელი და ნაყოფიერი იყო ბალინტის საგნების გავლა, დღესდღეობით ჩვენ კვლავ გვაქვს ურთიერთობა და ვმსჯელობთ სხვადასხვა საკითხზე, საერთო ინტერესიც გვაქვს, ეს ეხება მდგრადი განვითარების სფეროს. მას დიდი ცოდნა და გამოცდილება აქვს, სწორედ მდგრადი განვითარებისადმი უსაზღვრო ინტერესი აღმოჩნდა ჩვენი ასე მჭიდროდ გადაკვეთის წერტილი. მიუხედავად იმისა, რომ სემესტრი დასრულდა, ხშირად ვსაუბრობთ და ვუზიარებთ ერთმანეთს პიროვნულ ხედვებსა თუ სიახლეებს ამ საკითხთან დაკავშირებით. მომავალში არ გამოვრიცხავ, რომ კოლეგებიც ვიყოთ, რადგან ჩემი უნარებისა და კარიერის განვითარებას ინფრასტრუქტურის მძლავრ მენეჯმენტშიც ნათლად ვხედავ. ბალინტთან გავდიოდი საგანს სახელწოდებით„კორპორაციული სოციალური პასუხისმგებლობა“ და შესაძლებლობა მქონდა დეტალურად შემესწავლა წამყვანი კომპანიების საქმიანობები, ეს კომპანიები არ იყო მხოლოდ არქიტექტურული, არამედ განვიხილავდით სხვადასხვა ფუნქციონალური დატვირთვის კომპანიების საქმიანობას. ჩემთვის ძალიან დიდი ინტერესის საგანია ვიცოდე სხვადასხვა სპეციფიკის კომპანიის საქმიანობა, რადგან, როგორც უკვე მრავალჯერ აღვნიშნე, საბოლოოდ მძლავრ მმართველად მესახება თავი და, ვფიქრობ, ამას მხოლოდ არქიტექტურის ცოდნით ვერ შევძლებ, არამედ დამატებით მენეჯმენტური და მარკეტინგული უნარების ათვისებაა საჭირო. სწორედ ამ ყველაფრის ნათლად და მარტივად დანახვის საშუალება მომეცა ბალინტის საგანზე, მისი თითოეული ლექცია-სემინარი უსაზღვროდ დიდ ინტერაქციასა და აზრთა მიმოცვლაზე იყო დაფუძნებული.

ერთ სიტყვას ვეტყვი მათ, ვისაც სურთ გაცვლით პროგრამაში მონაწილეობის მიღება: იმოქმედეთ! აქვე ვრცელ განმარტებასაც დავურთავ, რატომ არის საჭირო მოქმედება:
ცხოვრება ერთი დიდი საბრძოლო ასპარეზია, სადაც ის იმარჯვებს, ვინც იბრძვის. ვფიქრობ უმთავრესი, რაც წარმატებისთვის გვჭირდება, მოქმედება, შრომისმოყვარეობა და მიზნისკენ სწრაფვაა. თუ შენ გსურს და გაქვს უნარი იბრძოლო შენი მიზნისთვის, აუცილებლად მიაღწევ. არ არსებობს ისეთი სურათი, რომელსაც ჩვენს წარმოსახვაში ვერ დავხატავთ და თუ დავხატავთ, მაშასადამე მის მიღწევასაც შევძლებთ. უპირველესად იბრძოლეთ, რომ ის ხატება შეიქმნათ თქვენს გონებაში, რომელიც თქვენს სურვილებს ყველაზე მეტად შეესაბამება, ხოლო შემდეგ გაწერეთ ამ მიზნისკენ სავალი გზები, კი, ნამდვილად არ არის ადვილი, მაგრამ არც რთული და მიუღწევადია, რადგან თუ ერთმა შეძლო, რატომ ვერ უნდა მიაღწიო შენ? ამ ქვეყნად მიუღწეველი არაფერია, უბრალოდ სიზარმაცე და უმოქმედობა ხშირად აცამტვერებენ პიროვნებების უნარს, მიაღწიონ მასშტაბურ წარმატებებს. სწორედ ასეთი მასშტაბური მიღწევა შეიძლება იყოს გაცვლითი პროგრამით სწავლა და ნუ მისცემთ სხვადასხვა გარემო ფაქტორს გაანადგუროს ის. ალბათ დღემდე არ მეცოდინებოდა, რას ნიშნავს ნამდვილი სტუდენტობა, რომ არა ერასმუსის გაცვლითი პროგრამა. სწორედ იქ გავიგე, რაოდენ დიდი ბედნიერების მომტანია იღებდე ხარისხიან განათლებას და ამის პარალელურად გქონდეს დრო სხვადასხვა აქტივობისთვის. ჩვენს ქვეყანაში სამწუხაროდ არ არის ბევრი აქტივობა, რომლითაც სტუდენტს შეუძლია დაკავდეს, ხოლო ევროპაში სტუდენტური ცხოვრება ბევრად უფრო წინა პლანზეა წამოწეული. ევროპულ ქალაქში ცხოვრებაც აუცილებლად შეცვლის თქვენს თვალთახედვას, იქ არსებული წესრიგი და განვითარების ხარისხი თქვენში საფუძვლიანად ჩანერგავს სურვილს, რომ აუცილებლად შეცვალოთ ჩვენი ქვეყანა უკეთესობისაკენ. აგრეთვე ერთ-ერთი უმძლავრესი ფაქტორი, რაც ხშირად სტუდენტებს აკავებთ, ფინანსური შესაძლებლობაა, ამიტომ აქვე აღვნიშნავ, რომ ერასმუსის გაცვლითისრულად დაფინანსებულია და ამ პროგრამაში გამარჯვების შემთხვევაში იმდენ თანხას მიიღებთ, რომ სრულიად საკმარისი იქნებაცხოვრებისეული ხარჯებისთვის, გართობისა და მოგზაურობისთვისაც. ჩემს შემთხვევაში ამას დამატებული იყო შოპინგის კომპონენტი, რადგან ჩემი ცხოვრების განუყოფელი ნაწილია შოპინგებზე სიარული. მარტივად რომ ვთქვათ, თუ გინდათ აღმოაჩინოთ თქვენი თავი სრულიად განსხვავებულ გარემო-პირობებში და იყოთ თქვენი რესურსების 100%-ით განმკარგავები, მაშინ აუცილებლად უნდა სცადოთ მონაწილეობა. თუ ფიქრობთ, რომ არ გაქვთ საკმარისი ცოდნა, როგორ უნდა მიიღოთ მონაწილეობა მასში, დაუკავშირდით ნებისმიერ ადამიანს, რომელსაც უკვე მონაწილეობა აქვს მიღებული და აუცილებლად დაგეხმარებიან, რომ თქვენს სურვილებს განხორციელების საშუალება მიეცეთ, შეაწუხეთ ყველა და ყველაფერი, რაც თქვენს წარმატებას განაპირობებს, რადგან ეს ისეთი მარგალიტია, რომელიც თქვენი ცხოვრების დროის ხაზს აუცილებლად უნდა ამშვენებდეს.

 

Share Button

ნინა პერტაიას ერთხელ ერასმუსით

მე ვარ ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის მაგისტრანტი და ვეუფლები გამოყენებით უცხო ენებს, საერთაშორისო მოლაპარაკებებსა და ეკონომიკას.  მიყვარს ადამიანები, სიახლეები და ცოდნის შეძენა. ვფიქრობ, პიროვნების ყველაზე დიდი ღირსება და მიღწევა ხარისხიანი განათლების მიღება და მისი გავრცელებაა. შესაბამისად, ჩემს ცხოვრებისეულ მიღწევად ჩავთვლი საქართველოში განათლების სფეროს განვითარებაში წვლილის შეტანას.

ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტისა და Erasmus+ გაცვლითი პროგრამის კოორდინირებით მომეცა საშუალება ბაკალავრიატის მე-4 კურსის პირველი სემესტრი გამეტარებინა დიდ ბრიტანეთში, გლაზგოს უნივერსიტეტში.  ბრიტანეთში სწავლა ჩემი ბავშვობის ახდენილი ოცნებაა. წარმოიდგინეთ პატარა გოგონა,რომელიც მხოლოდ საკუთარ ბედნიერ ფიქრებში სეირნობს ლონდონის ქუჩებში და ჩანთაში უდევს სახელმძღვანელოები – მისი მსოფლიოს ერთ-ერთი საუკეთესო უნივერსიტეტში სწავლის ნაწილი.

წარმოიდგინეთ გოგონა, რომელიც აღფრთოვანებული დადის ჰოგვარტსის, საყვარელი ჰარი პოტერის სკოლაში და ამავე დაწესებულების კედლებში ისმენს სასურველი პროფესიის ლექციებს, უსმენს ადამიანებს, რომლებიც უკვე წარმატებულნი არიან იმ სფეროში, რომელშიც მომავალში დიდი გზა უნდა გაიაროს და კვალი დატოვოს. ჩემი ახდენილი ოცნება ძალიან საინტერესო და მნიშვნელოვანი იყო, მსურს რომ მიღებული ცოდნა საქართველოში სხვა ადამიანებს გავუზიარო და ევროპული კულტურის ფენომენი ნათლად დავანახო.

ილიას უნივერსიტეტსა და გლაზგოს უნივერსიტეტს შორის ვხედავ მსგავსებას: ისინი პატივს სცემენ პიროვნულ და გამოხატვის თავისუფლებას. ორივე უნივერსიტეტში თავს გრძნობ, როგორც საკუთარ სახლში და გსიამოვნებს მთელი დღის კამპუსში გატარება. ხვდები, რომ უნივერსიტეტი სტუდენტისთვის ის ადგილია, სადაც ყოველთვის გიხარია მისვლა, სადაც დაღლილი დღის ბოლოს შეგიძლია ბიბლიოთეკაში კომფორტულად მოკალათდე, წაიკითხო შენი საყვარელი წიგნი, გაეცნო სასწავლო მასალებს ან უბრალოდ სასიამოვნოდ გაატარო დრო მეგობრებთან ერთად. ძალიან მიჭირს მხოლოდ ერთ ადამიანზე აქცენტის გაკეთება, რადგან გლაზგოს უნივერსიტეტში სწავლისას უამრავი საყვარელი და დასამახსოვრებელი პიროვნება გავიცანი.

თუმცა, მინდა მოგიყვეთ ერთ-ერთ ჯგუფელ გოგონაზე. გლაზგოსთვის დამახასიათებელი წვიმიანი და სევდიანი ამინდი იყო, როდესაც აუდიტორიისკენ მიმავალი ფოიეში შევჩერდი, რადგან ლექციის დაწყებამდე დრო ჯერ კიდევ მქონდა. შევნიშნე შავგრემანი, ლამაზი გოგონა, რომელიც ჩემსავით დაბნეული მიყურებდა. საბედნიეროდ მოხდა ისე, რომ შევძელი გამოლაპარაკება და აღმოჩნდა, რომ ახლა უკვე ჩემი მეგობარი ფათიმა საქართველოს მეზობელი აზერბაიჯანიდან იყო და ჩვენი ქვეყნის თაყვანისმცემლად მომევლინა. დავიჯერე, რომ სრულიად უცხო ქვეყანაში, სადაც არავინ გელოდება და არავის იცნობ, შესაძლოა შენს ცხოვრებაში მოულოდნელად გამოჩნდეს ადამიანი,რომელთანაც ბევრი საერთო გაქვს, რომელიც ძალიან ახლოს არის შენთან და მომავალში შენთვის მნიშვნელოვანი გახდება.

ჩვენ ახლა ძალიან კარგი მეგობრები ვართ, მონატრებულები ხშირად ვუგზავნით ერთმანეთს მესიჯებს და პირობას ვდებთ, რომ პირველი შესაძლებლობისთანავე შევხვდებით და პირისპირ გავიხსენებთ ჩვენს  დაუვიწყარ ისტორიებს.  გაცვლითი პროგრამის ფარგლებში გლაზგოს უნივერსიტეტში მყავდა ძალიან საინტერესო ლექტორი, რომელიც დემოკრატიის შესახებ გვიკითხავდა საგანს. ვფიქრობ, ეს პიროვნება მთელი ცხოვრების განმავლობაში დარჩება ჩემს მეხსიერებაში უშუალობის, სტუდენტებისადმი მეგობრული დამოკიდებულებისა და კეთილი ღიმილის გამო. ხომ გსმენიათ ისტორიები, როდესაც დაბნეულ და გზაარეულ ადამიანებს დახმარების ხელს საჭირო დროს საჭირო ადამიანი უწვდის. თამამად შემიძლია გითხრათ, რომ ასეთი პიროვნება მაშინ ჩემთვის ბატონი სერხიუ აღმოჩნდა. ის იყო ჩვენთვის ცოდნისა და ადამიანურობის სიმბოლო, სულ ცდილობდა ახსნას, რომ ხარისხიანი განათლება არა ქულაშია, არამედ რა გვახსოვს ჩვენ კონკრეტული კურსიდან. მახსოვს მისი სიტყვები, რომ ყველაზე მნიშვნელოვანი არა აკადემიური რეიტინგების დაპყრობაა, არამედ სხვათა შემეცნება.

მთელი ცხოვრების განმავლობაში დარჩება ჩემს მეხსიერებაში უშუალობის, სტუდენტებისადმი მეგობრული დამოკიდებულებისა და კეთილი ღიმილის გამო. ხომ გსმენიათ ისტორიები, როდესაც დაბნეულ და გზაარეულ ადამიანებს დახმარების ხელს საჭირო დროს საჭირო ადამიანი უწვდის. თამამად შემიძლია გითხრათ, რომ ასეთი პიროვნება მაშინ ჩემთვის ბატონი სერხიუ აღმოჩნდა. ის იყო ჩვენთვის ცოდნისა და ადამიანურობის სიმბოლო, სულ ცდილობდა ახსნას, რომ ხარისხიანი განათლება არა ქულაშია, არამედ რა გვახსოვს ჩვენ კონკრეტული კურსიდან. მახსოვს მისი სიტყვები, რომ ყველაზე მნიშვნელოვანი არა აკადემიური რეიტინგების დაპყრობაა, არამედ სხვათა შემეცნება.

უცხოეთში უამრავი საინტერესო ისტორია გადამხდა თავს. ეს ჩემი დაუვიწყარი მოგონებაა: ჩვენ, ყველას, კარგად მოგვეხსენება, რამდენად ემოციურია სამშობლოდან გამგზავრება და სხვა სახელმწიფოში ცხოვრება. ეს არის უდიდესი გამოწვევა, ბედნიერება და ენთუზიაზმით აღსავსე ცხოვრებისეული მოვლენა. თუმცა, ბუნებრივია, მას ახლავს ნოსტალგია, რომ დატოვე საყვარელი ადამიანები და გენატრება მათი სახეები, გენატრება საყვარელი ქალაქი და ენა, რომელიც თვეებია შენთვის უფრო უცხოდ იქცა, ვიდრე ჩვეულად. წარმოიდგინეთ ნახევარწლიანი ბრიტანული ცხოვრების შემდეგ ლონდონის ერთ-ერთ ხიდზე მიმავალი ქართველი სტუდენტი, რომელსაც უცხო ადამიანისგან ესმის ქართული საუბარი, წარმოიდგინეთ მისი ბედნიერი და გაოცებული სახე. დიახ, ეს სტუდენტი მე ვიყავი, დიახ, მე ქართული საუბარი მოვისმინე მსოფლიოს ერთ-ერთ ყველაზე სასურველ ქალაქში და გვერდი ვერ ავუარე, გავიცანი უსაყვარლესი ადამიანი, ბრიტანეთში მცხოვრები ემიგრანტი, ჩემი სიხარულის გამზიარებელი. ისე, როგორც ქართველს სჩვევია, მან დახმარება და შეხვედრა შემოგვთავაზა, თუმცა სამწუხარო იყო, რომ უკვე სამშობლოში დასაბრუნებლად ვემზადებოდით და ეს პიროვნებაც მხოლოდ სასიამოვნო მოგონებად დარჩა თითოეულის მეხსიერებაში.

მინდა ყველა გაცვლითი პროგრამით დაინტერესებულ სტუდენტს ვუსურვო წარმატება და ოცნებების ასრულება და ვურჩიო: გჯეროდეთ თქვენი შესაძლებლობების. მაშინ, როდესაც ფეხს დადგამთ იმ ქვეყანაში, სადაც გაგგზავნიან, ღრმად ჩაისუნთქეთ და წარმოიდგინეთ, რომ ახალ, მშვენიერ და დაუვიწყარ ცხოვრებას იწყებთ. გირჩევთ, ყველაფერი დეტალურად დაიმახსოვროთ და შემდეგ აქ ჩვენ მოგვიყვეთ, რომ უფრო და უფრო მეტ ახალგაზრდას გაუჩნდეს სურვილი ევროპული განათლება ქართულ მოდელს მოარგოს, გახადოს ის სრულყოფილი და საზოგადოებისთვის ხელმისაწვდომი.

Share Button